Raamgreep

De raamgreep is de fysieke interface tussen gebruiker en geveltechniek. Zonder dit onderdeel is een raam slechts een dode invulling van een kozijnopening. In de praktijk fungeert de greep als hefboom die de rotatie van de hand omzet in een lineaire verplaatsing van de espagnoletstangen. Dit mechanisme drukt de vleugel in de rubbers voor een luchtdichte afsluiting. De keuze voor een specifieke greep wordt gedicteerd door de bedieningslogica: draaien, kiepen of schuiven. In de utiliteitsbouw en woningbouw is het niet enkel een esthetisch element, maar een functionele eis voor de bedienbaarheid en veiligheid van het gebouw. Een stroef lopende kruk wijst vaak op een slechte afstelling van de vleugel. Smering helpt, maar de juiste montage is cruciaal voor de levensduur van het beslag.

Werking en uitvoering

Centraal staat de boring in de raamvleugel. Drie gaten bepalen de positie. De middelste opening is bestemd voor de krukstift, een vierkante staaf die de fysieke rotatie van de greep overbrengt op het inwendige mechanisme van de espagnolet. Flankerende boringen dienen voor de bevestigingsbouten. Deze bouten verankeren de greep aan de interne profielkamers. Bij kunststof profielen grijpen de schroeven vaak direct in de stalen verstevigingskoker, wat essentieel is voor de stabiliteit onder belasting. De stift penetreert de aandrijving. Eenmaal gepositioneerd, zorgt de mechanische verbinding ervoor dat elke beweging van de kruk resulteert in het verschuiven van de sluitnokken langs de omtrek van het raam. Uitlijning luistert nauw. Een afdekkapje verbergt de techniek. De rozet over de basisplaat geklikt, schroefkoppen uit het zicht, terwijl de greep stevig gefixeerd blijft aan het draaiende deel van de gevelvulling.

• https://www.internorm.com/fileadmin/internorm/NL-nl/Internorm_Ramen-_en_deurenboek_2024-2025.pdf
• https://download.hoppe.com/NL-HOPPE-Basiskennis.pdf