Ventilatieverlies

Ventilatieverlies is een belangrijk onderdeel van het totale warmteverlies van een gebouw, naast transmissieverlies en infiltratieverlies. Het ontstaat door zowel natuurlijke als mechanische ventilatie en omvat de gecontroleerde luchtstromen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de minimale ventilatie-eisen voor een gezond binnenklimaat. Wanneer koudere buitenlucht een gebouw binnenkomt, moet deze opgewarmd worden tot de gewenste binnentemperatuur, wat leidt tot extra energieverbruik voor verwarming. De omvang van het ventilatieverlies kan aanzienlijk zijn, vaak tussen de 20% en 40% van de totale verwarmingslast, en kan in zeer goed geïsoleerde gebouwen zelfs hoger uitvallen. Dit warmteverlies wordt uitgedrukt in Watt (W) en kan per ruimte of voor het hele gebouw berekend worden.

Factoren die het ventilatieverlies beïnvloeden, zijn onder andere het ventilatiedebiet (de hoeveelheid lucht die wordt ververst), het temperatuurverschil tussen binnen en buiten, en het type ventilatiesysteem. Ventilatieverlies wordt meegenomen in een warmteverliesberekening, die essentieel is voor het bepalen van het benodigde vermogen van een verwarmingsinstallatie. Het Bouwbesluit, nu het Besluit bouwwerken leefomgeving (BBL), bevat ventilatie-eisen waaraan gebouwen moeten voldoen. Door het toepassen van systemen met warmteterugwinning (WTW), zoals een warmtewiel of kruisstroomwisselaar, kan een aanzienlijk deel van de warmte uit de afgevoerde lucht worden teruggewonnen en het ventilatieverlies worden beperkt.