Bouw Woordenboek

Energieneutrale isolatie draagt bij aan het realiseren van een energieneutraal gebouw, waarbij het totale jaarlijkse energieverbruik voor gebouwgebonden functies zoals verwarming en koeling gelijk is aan de ter plaatse duurzaam opgewekte energie.

Een energieopwekkend dak is een dakconstructie die is uitgerust met systemen voor het opwekken van duurzame energie, zoals zonne-energie via zonnepanelen of zonnedakpannen, en die vaak de traditionele dakbedekking vervangt.

Een energieprestatiecontract (EPC) is een overeenkomst waarbij een Energy Service Company (ESCO) of een andere leverancier aantoonbaar gegarandeerde energiebesparingen realiseert in een gebouw door middel van energiebesparende maatregelen en eventueel exploitatie en onderhoud van installaties.

Energierendement, of energie-efficiëntie, is de verhouding tussen de geleverde prestatie (zoals warmte of licht) en de daarvoor benodigde energie-input.

De energietransitie is de overgang van het gebruik van fossiele energiebronnen naar hernieuwbare energiebronnen.

Energieverliezen in een gebouw, vaak aangeduid als warmteverliezen, treden op wanneer ongewenst warmte van binnen naar buiten ontsnapt, voornamelijk via de gebouwschil en door luchtverversing.

Energiewinning uit afvalwater, ook wel riothermie of thermische energie uit afvalwater (TEA) genoemd, omvat methoden om warmte en/of koude terug te winnen uit afvalwater.

Een energiezuinige deur is ontworpen om warmteverlies te minimaliseren door goede isolatie en het beperken van luchtlekken.

Energiezuinigheid in de bouw verwijst naar het beperken van het energiegebruik van een gebouw, met als doel een behaaglijke leef- of werkomgeving te handhaven met zo min mogelijk energieverbruik.

Een officieel document dat de theoretische energiezuinigheid van een gebouw vastlegt aan de hand van een gestandaardiseerde energiescore en een bijbehorend label.

Een erfgoedensemble is een ruimtelijk en functioneel samenhangend geheel van monumenten, vaak met een logische ordening van functies vanuit historisch gebruik van gronden en bouwwerken rondom één of meerdere monumenten.

De exploitatieperiode is de (beoogde) periode waarin vastgoedobjecten, een gebouw of constructie, worden gebruikt voor het beoogde doel.