Bouw Woordenboek

Een garantiebewijs is een document dat dient als bewijs van de garantie die een fabrikant, verkoper of aannemer verstrekt op geleverde materialen, producten of uitgevoerde werkzaamheden voor een bepaalde periode na oplevering.

Een garantiecertificaat in de bouw is een document dat zekerheid biedt over de garantie op de bouw of specifieke onderdelen daarvan, vaak afgegeven door een waarborgfonds in samenwerking met de bouwondernemer.

Een garantiecontract in de bouw is een overeenkomst waarin een aannemer of verkoper zekerheid biedt over de kwaliteit en het herstel van eventuele gebreken van het geleverde werk of product gedurende een vastgelegde periode na oplevering.

Een garantieplaat is een vrijwel watervaste multiplex constructieplaat van hardhout met een gladde, vaak gegronde bovenkant, specifiek bedoeld voor buitentoepassingen met langdurige productgarantie.

Een garantieverklaring is een schriftelijk document van een aannemer of fabrikant waarin gedurende een bepaalde periode aansprakelijkheid wordt aanvaard voor gebreken in het geleverde werk of de materialen.

De Grootschalige Basiskaart van Nederland (GBKN) was de nationale digitale referentiekaart die de fysieke topografie nauwkeurig vastlegde op schalen van 1:500 tot 1:5.000.

Een gebiedsontwikkelaar is een professional of organisatie die verantwoordelijk is voor het coördineren en begeleiden van het gehele proces van gebiedsontwikkeling, met als doel economische, sociale en ruimtelijke verbetering van een specifiek gebied.

Een strategisch document waarin de visie, functionele invulling en ruimtelijke kaders voor de integrale transformatie van een begrensd gebied zijn vastgelegd.

Het systematisch categoriseren van bouwwerken op basis van hun gebruiksdoel, technische specificaties en risicoprofiel om te voldoen aan wettelijke normen en ontwerpvereisten.

Een gebruiksbeperking is een publiekrechtelijke beperking op het gebruik van een onroerende zaak, opgelegd door een overheid in het algemeen belang, die wordt vastgelegd in een besluit.

De wettelijke aanduiding van het doel waarvoor een bouwwerk of een specifiek gedeelte daarvan wordt gebruikt, conform het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl).

De gebruiksoppervlakte (GO) is het bruikbare deel van de vloeroppervlakte van een gebouw, gemeten op vloerniveau tussen de begrenzende bouwconstructies, waarbij specifieke obstructies en lage ruimtes worden uitgesloten.