Bouw Woordenboek

Een horizontale balk die de staanders van een houten gebint verbindt en bijdraagt aan de stabiliteit van de constructie.

Een badding is een rechthoekig bezaagde houten balk van naaldhout, herkenbaar aan specifieke kopmaten en hoofdzakelijk ingezet voor hulpconstructies in de ruwbouw.

Een Bailey-brug is een tijdelijke, modulaire vakwerkbrug die is opgebouwd uit standaard geprefabriceerde elementen en snel geassembleerd kan worden.

Een baksteenconstructie is een bouwwerk of bouwonderdeel dat is opgebouwd uit bakstenen die met mortel met elkaar zijn verbonden.

Een balk, ook wel ligger of steunbalk genoemd, is een enkelvoudig constructie-element in de bouwkunde met een lengte die aanzienlijk groter is dan de breedte en hoogte van de doorsnede.

De balkafstand is de onderlinge afstand tussen de balken, gemeten vanuit het midden (hart) van de balken (hart-op-hart maat, afgekort h.o.h.).

Een metalen verbindingselement dat houten balken koppelt aan een gemetselde muur om zijwaartse uitwijking van de gevel te verhinderen.

Een balkbeugel is een metalen constructiedeel, vaak U-vormig, dat wordt gebruikt om houten balken te verbinden met andere balken, muren of kolommen.

Een balkbrug is een vaste brugconstructie waarbij de overspanning wordt gevormd door één of meer horizontale liggers die de verticale belasting direct overbrengen op de ondergelegen steunpunten.

Balkbuiging is de vervorming van een balk onder invloed van een belasting, waarbij de balk een kromming vertoont.

Een balkconstructie is een draagconstructie die bestaat uit balken die lasten overbrengen naar andere dragende elementen, zoals kolommen of funderingen.

Een verticale constructie die dienstdoet als direct steunpunt voor de uiteinden van balken in een vloer- of dakconstructie.