Bouw Woordenboek

Verzamelnaam voor stalen profielen, balken en componenten die de dragende constructie van een dak vormen.

Een dakstoel is de dragende constructie van een schuin dak, bestaande uit een samenstel van balken dat loodrecht op het dakvlak staat om belastingen af te dragen naar de muren.

De samenhangende constructie van dragende en ondersteunende componenten die de vorm van een dak bepalen en krachten afdragen naar de onderliggende bouwstructuur.

Een daksysteem is de integrale samenstelling van de dragende constructie, isolerende lagen en waterkerende afwerking die samen de bouwkundige afsluiting aan de bovenzijde van een object vormen.

Een dakverhoging is een constructieve aanpassing aan een bestaand dak, veelal op een plat dak, om extra woonruimte of een extra verdieping te creëren.

Een dakvlak is een begrensd hellend of horizontaal deel van een dakconstructie dat de buitenzijde van een gebouw afdicht en is voorzien van dakbedekking.

Damptransport is de verplaatsing van waterdamp door constructiedelen, aangedreven door verschillen in dampdruk (diffusie) of luchtstroming (convectie).

Definitief vervorming, ook bekend als permanente of plastische vervorming, is een blijvende verandering in de vorm of afmeting van een materiaal of constructie die zichtbaar blijft nadat de oorzaak van de belasting is weggenomen.

Deformatie is de verandering in vorm of afmetingen van een object of materiaal ten gevolge van mechanische krachten, temperatuurwisselingen of vochtvariaties.

Deformatiegedrag beschrijft de manier waarop een materiaal of constructie vervormt onder invloed van belastingen.

Een dekbalk is een horizontale balk die deel uitmaakt van een gebint of kapconstructie en op de stijlen rust.

Een dekbalkgebint is een dragende houtconstructie waarbij de horizontale dwarsbalk bovenop de verticale stijlen rust en hiermee is verbonden. Dit type dwarsgebint vormt het primaire skelet van veel historische agrarische gebouwen in Noord- en West-Nederland.