Bouw Woordenboek

Een gotische boog, ook wel spitsboog genoemd, is een boogvorm die wordt gekenmerkt door twee symmetrische cirkeldelen die elkaar in de top snijden.

De Gotische stijl is een Europese bouwstijl uit de late middeleeuwen (circa 1140-1500) die zich kenmerkt door het gebruik van spitsbogen, kruisribgewelven, luchtbogen en steunberen, waardoor hogere en lichter ogende gebouwen mogelijk werden.

Een gewelfconstructie gevormd door de haakse versnijding van twee tongewelven, waarbij de overgang tussen de gewelfvlakken bestaat uit scherpe, onversterkte snijlijnen of graten.

Een grachtmuur is een verticale constructie langs een gracht die dient ter bescherming van de oever en soms als waterkering of onderdeel van een verdedigingswerk.

Een grenstoestand is de drempelwaarde in de bouwmechanica waarbij een constructie niet langer voldoet aan de ontwerpcriteria voor veiligheid, stabiliteit of bruikbaarheid.

Een netwerk van referentielijnen dat de basis vormt voor de maatvoering, positionering en constructieve opzet van een bouwwerk.

Een grid structure, of rasterstructuur, is een draagconstructie of lay-outprincipe gebaseerd op een regelmatig patroon van lijnen of elementen, zoals balken en kolommen, die elkaar kruisen en zo vakken vormen.

Een gridshell is een lichte, gebogen schaalconstructie die bestaat uit een rasterwerk van staafvormige elementen die met elkaar verbonden zijn en die door hun gekromde vorm stabiliteit verkrijgen.

Een gridstructuur is een orthogonaal raamwerk van kruisende lijnen of elementen die een systematisch patroon vormen voor ruimtelijke ordening en constructieve opbouw.

Een metalen verbindingsmiddel met een hoek van 90 graden en een specifiek gatenpatroon, bestemd voor de structurele koppeling van houten onderdelen of de verankering van hout op harde ondergronden.

Een groef-veerverbinding, ook bekend als messing-en-groefverbinding of tand-en-groefverbinding, is een houtverbinding waarbij twee delen over de lengte met elkaar worden verbonden doordat een uitstekende rand (veer, messing, tong of tand) van het ene deel in een uitsparing (groef of gleuf) van het andere deel past.

Een groefverbinding is een methode om bouwelementen, vaak houten delen zoals planken of panelen, over de lengte met elkaar te verbinden door middel van een uitsparing (groef) en een passend uitstekend deel (messing, tand of veer).