Bouw Woordenboek

Koepelovergangen zijn bouwkundige knooppunten die de verbinding vormen tussen een koepelvormige constructie en een ander bouwelement, zoals een rechte muur of een plat dak.

Een kokerligger is een holle, balkvormige constructie die wordt gebruikt als dragend element, veelal in bruggen en gebouwen.

Een kolom is een verticaal bouwelement dat primair dient om belastingen van bovenliggende constructies, zoals vloeren en daken, over te brengen naar de fundering.

De kolomafstand, ook wel hart-op-hart afstand genoemd, is de afstand tussen de middelpunten (hartlijnen) van twee opeenvolgende kolommen in een bouwconstructie.

Een kolombasis is het constructieve element dat de verbinding vormt tussen een kolom (vaak van staal) en de fundering, en zorgt voor de overdracht van belastingen.

Een kolombekisting is een tijdelijke of permanente constructie, vaak een mal of vorm, die wordt gebruikt om vloeibaar beton in de gewenste vorm van een kolom te storten en te laten uitharden.

Een kolom is een verticaal dragend bouwelement in een constructie, ontworpen om verticale belastingen op te nemen en over te brengen naar de fundering.

Een kolomopstand is het deel van een bouwkundige constructie dat dient als overgang tussen een kolom en de onderliggende fundering, en zorgt voor een stabiele overdracht van belastingen.

Een kolomvoet is het onderste deel van een kolom dat de verbinding vormt met de fundering of onderliggende constructie en dient om krachten over te brengen.

Kleine zuilen, vaak slank uitgevoerd, die met name in de architectuur worden toegepast, onder meer als decoratief element of ter ondersteuning van gewelven of bogen.

Een koningsstijl is een verticale balk in een kapconstructie, vaak uitgevoerd in hout, die dient om de spantbenen en soms de nok te ondersteunen.

Een kopbalkgebint is een houten draagconstructie waarbij de kopbalk (dwarsbalk) aan de bovenzijde van de gebintstijlen is verbonden door middel van een slisverbinding, waarbij de kop van de balk voorbij de stijl uitsteekt.