Bouw Woordenboek

De spanwijdte in de bouwkunde is de afstand tussen de steunpunten van een constructie, zoals een balk, boog, gewelf, kapconstructie, brug of viaduct, over de te overbruggen vrije ruimte.

Een sparing is een uitsparing of opening die wordt aangebracht in een constructie-element, zoals beton, muur of vloer, ten behoeve van het doorvoeren van leidingen, kabels of kanalen.

Een sparrendak, ook wel sporenkap genoemd, is een dakconstructie waarbij houten balken (sporen of sparren) schuin van de muurplaat naar de nok lopen en het dakbeschot dragen.

Een sparrenverbinding is een type houtverbinding dat gebruikt wordt in dakconstructies, met name bij een sporenkap, waarbij schuine balken (sparren of sporen) met elkaar en met andere constructiedelen worden verbonden om de dakbelasting over te brengen.

Spatkrachten zijn horizontale krachten die optreden in een constructie, met name bij schuine of gebogen elementen, en die de neiging hebben de steunpunten naar buiten te drukken.

Specialistische constructies zijn bouwwerken of bouwdelen die specifieke technische kennis, materialen of methoden vereisen vanwege hun complexiteit, unieke functie of bijzondere eisen.

Een speciebrug is een onbedoelde verbinding van specie in de spouw van een spouwmuur, die het buitenblad verbindt met het isolatiepakket of het binnenblad.

Een specieprop is een tijdelijke afdichting, meestal van metselspecie, die in een opening in metselwerk wordt aangebracht om te voorkomen dat verse mortel eruit loopt tijdens het metselen van bovenliggende lagen.

Een speklaag, ook wel spekband genoemd, is een horizontale band in metselwerk, vaak van een afwijkende kleur of materiaal, die dient als architectonische versiering of als drager van bovenliggend metselwerk.

Een spiegelgewelf is een gewelf waarvan het bovenste, centrale deel is afgevlakt.

Een spiegeloplegging is een type oplegging waarbij een constructiedeel 'teruggehouden' is van de oplegging, vaak toegepast bij kanaalplaatvloeren.

Een spijkerplaat is een metalen plaat, meestal van verzinkt staal, voorzien van een regelmatig gatenpatroon of uitstulpingen, gebruikt om houten bouwdelen stevig met elkaar te verbinden.