Bouw Woordenboek

Een stapelmuur is een muur die wordt opgebouwd door stenen of blokken op elkaar te plaatsen zonder bindmiddel zoals mortel, waarbij de stabiliteit afhangt van gewicht, wrijving en onderlinge passing.

Een stapelspant is een vakwerkachtige spantconstructie, vaak toegepast in dakconstructies, die gekenmerkt wordt door meerdere op elkaar geplaatste of 'gestapelde' delen.

Staples zijn metalen strips die gebruikt worden om materialen of onderdelen met elkaar te verbinden door ze op regelmatige afstanden vast te nieten of hechten.

De stapmodulus is een maat die, gebaseerd op de gemiddelde staplengte, aangeeft hoe vlot beloopbaar een trap is.

Een stapsgewijze constructie, ook wel gefaseerde bouw genoemd, is een bouwmethode waarbij het bouwproces wordt opgedeeld in verschillende, opeenvolgende stappen of fases.

Een starre verbinding is een bouwkundige aansluiting tussen constructie-elementen die geen beweging of rotatie toelaat, waardoor de elementen als één geheel functioneren.

Een constructie is statisch bepaald wanneer de krachten en momenten in de constructie volledig kunnen worden berekend met behulp van de evenwichtsvergelijkingen.

Een constructie is statisch onbepaald als de krachten en momenten erin niet uitsluitend met evenwichtsvergelijkingen berekend kunnen worden, waardoor aanvullende voorwaarden, zoals vervormingscompatibiliteit, nodig zijn.

Statische belasting in de bouwkunde verwijst naar krachten die geleidelijk en constant op een constructie inwerken, zonder aanzienlijke versnellingen te veroorzaken of significant te veranderen in grootte of richting gedurende de levensduur van de constructie.

Een stedenbouwkundige is een professional die zich bezighoudt met het plannen, ontwerpen en beheren van ruimtelijke omgevingen, zowel in stedelijke als landelijke gebieden.

Een steekbalk is een kort stuk balk in een kapconstructie dat aan één zijde is opgelegd en aan de andere zijde door een schoor wordt ondersteund en uitsteekt.

Een steekboog, ook wel segmentboog of toog genoemd, is een boog die een deel van een cirkel beschrijft en waarvan het trekpunt van de boog onder de lijn ligt die de geboorten met elkaar verbindt.