Bouw Woordenboek

Een windschoor is een schuin geplaatst constructief element, vaak van hout, dat in kapconstructies en gebinten wordt toegepast om de stabiliteit tegen windkrachten in de lengterichting van het gebouw te vergroten.

Een windtoren, ook bekend als windvanger, is een traditioneel bouwelement, met name in de architectuur van het Midden-Oosten, dat dient voor natuurlijke ventilatie en passieve koeling van gebouwen.

Een windverband, ook wel stabiliteitsverband of kruisverband genoemd, is een constructief element dat horizontale krachten, zoals windbelasting, opvangt en afdraagt naar de fundering, waardoor de stabiliteit en stijfheid van een gebouw worden vergroot.

Het vermogen van een constructie of bouwwerk om de krachten van wind te weerstaan zonder schade of instabiliteit, bepaald door factoren zoals vorm, materiaal en verankering.

Een wing-vloer is een geprefabriceerde, voorgespannen betonnen systeemvloer die de eigenschappen van een kanaalplaatvloer en een breedplaatvloer combineert.

Een wolfskap, ook wel wolfsdak genoemd, is een zadeldak waarvan de korte zijden (wolfseinden) zijn afgeschuind.

Een wrijfgording is een horizontale balk, vaak van hout of kunststof, die wordt aangebracht tegen de palen of profielen van een kade, damwand of beschoeiing.

Wrijving is een weerstandskracht die optreedt tussen twee oppervlakken die langs elkaar bewegen of de neiging hebben om te bewegen.

Wrijvingskrachten zijn weerstandskrachten die optreden wanneer twee oppervlakken langs elkaar bewegen of de neiging hebben om te bewegen, en die tegengesteld gericht zijn aan de bewegingsrichting of de dreigende bewegingsrichting.