Bouw Woordenboek

In de bouw worden schotten gebruikt als tijdelijke afscheidingen voor diverse toepassingen, waaronder het scheiden van ruimtes tijdens bouw of renovatie, het keren van grond of water, of als ondergrond voor zwaar materieel.

Een schroefdak is een gesloten dakconstructie, voornamelijk toegepast bij rieten daken, waarbij het riet direct op een dichte ondergrond, zoals plaatmateriaal of isolatiepanelen, wordt geschroefd.

Een schroefgewelf is een gewelf dat zich als een spiraal naar boven wentelt.

Een schroefloze verbinding is een methode in de bouw en techniek waarbij materialen of onderdelen aan elkaar bevestigd worden zonder gebruik te maken van schroeven.

Een metalen staaf die over de volledige lengte voorzien is van schroefdraad, zonder kop of punt.

Een compact, mechanisch verstelbaar stalen ondersteuningselement dat specifiek wordt ingezet in uitgehakte muurnissen (kassen) om de bovenbouw tijdelijk op te vangen tijdens funderingswerkzaamheden.

Een mechanisch verbindingselement dat middels een schroefdraadmechanisme klemkracht uitoefent om componenten, zoals elektrische geleiders of constructiedelen, onderling vast te zetten.

Een schroefverbinding is een bevestigingsmethode waarbij onderdelen met behulp van een schroef, al dan niet in combinatie met een moer, worden samengevoegd.

Een schroefvloer kan verwijzen naar een vloerconstructie waarbij houten delen met schroeven worden bevestigd, of naar een mechanisch systeem met een schroeftransporteur in bijvoorbeeld een straalinstallatie.

Schuifbelasting, ook wel afschuifkracht of dwarskracht genoemd, is een kracht die evenwijdig aan het oppervlak van een constructieonderdeel werkt en proberen delen van het materiaal langs elkaar te laten glijden.

Een schuifdak is een beweegbaar deel van een dak of overkapping dat horizontaal verschoven kan worden om de ruimte eronder (deels) te openen.

Een schuifdeuvel, vaak een dwarskrachtdeuvel genoemd, is een verbindingselement dat in voegen van betonconstructies wordt toegepast om dwarskrachten over te dragen terwijl relatieve beweging in de lengterichting van de voeg mogelijk blijft.