Bouw Woordenboek

Trekken, in bouwkundige zin, is het uitoefenen van een kracht op een constructie of bouwmateriaal, gericht op het verlengen of uit elkaar bewegen ervan, wat resulteert in trekspanning.

Trekkracht is een kracht die een materiaal of constructie uit elkaar probeert te trekken, waardoor interne trekspanningen ontstaan.

Trekkrachten zijn krachten die een materiaal of constructieonderdeel proberen uit te rekken of uit elkaar te trekken.

Trekspanning is een mechanische spanning die optreedt in een materiaal als gevolg van een trekkracht, waarbij het materiaal wordt uitgerekt.

Een trekstaaf, ook wel trekstang, trekbalk of trekanker genoemd, is een constructie-element, vaak van staal of ijzer, dat primair is ontworpen om trekkrachten op te nemen en over te dragen tussen verschillende bouwdelen.

Een trekstaafconus is een conisch gevormd onderdeel dat wordt gebruikt in combinatie met trekstaven, vaak voor verankering in bijvoorbeeld betonconstructies.

Een constructief element, doorgaans uitgevoerd als ronde staaf of profiel, dat uitsluitend axiale trekkrachten opvangt tussen verschillende bouwdelen.

Trekstangen zijn constructie-elementen, vaak staven of profielen, die worden toegepast om trekkrachten op te nemen en zo te voorkomen dat bouwelementen onder belasting uit elkaar wijken.

Trekstaven, ook wel trekstangen of trekankers genoemd, zijn constructieve elementen die worden gebruikt om trekkrachten op te vangen en over te brengen in bouwwerken.

Staalwapening die in betonconstructies wordt aangebracht om de optredende trekkrachten op te vangen, aangezien beton zelf nauwelijks bestand is tegen trekspanning.

Een tribuneconstructie is een bouwwerk of stellage met oplopende zit- of staanplaatsen, bedoeld om toeschouwers goed zicht te bieden op een evenement of activiteit.

Trillingsanalyse is een techniek om de dynamische eigenschappen en het trillingsgedrag van een constructie te onderzoeken.