Bouw Woordenboek

Trillingsbestendig verwijst naar de eigenschap van een constructie, materiaal of object om de nadelige gevolgen van trillingen te weerstaan, zoals schade of functieverlies.

Een trillingsdemper is een constructie-element dat trillingen en schokken absorbeert en reduceert om de overdracht ervan te verminderen.

Trillingsdempers zijn elementen of systemen die worden toegepast om de overdracht van ongewenste trillingen, schokken en contactgeluid in constructies, machines of apparatuur te verminderen of te voorkomen.

Trillingsdemping is het verminderen, absorberen of isoleren van trillingen in constructies om overlast, schade en de overdracht van contactgeluid te voorkomen.

Een trillingsisolator is een elastisch element dat de mechanische verbinding tussen een trillingsbron en de ontvangende constructie onderbreekt om de doorgifte van kinetische energie te beperken.

Wapening in betonconstructies die is ontworpen om extra weerstand te bieden aan dynamische belastingen en trillingen.

Een troggewelf is een licht gebogen gewelf dat is opgebouwd uit segmentbogen, vaak toegepast als vloerconstructie en rustend op balken.

Een tromp is een bouwkundig element, vaak een gewelf of overhoekse verbinding, gebruikt om de overgang te maken van een vierkante of achthoekige onderbouw naar een ronde structuur zoals een koepel.

Een truss, ook wel vakwerk genoemd, is een constructie die bestaat uit gekoppelde elementen, veelal in driehoekige vorm, die voornamelijk trek- en drukkrachten opnemen.

Een truss bridge is een type brug waarbij de dragende constructie bestaat uit een stelsel van driehoeksvormige elementen, meestal gemaakt van staal of hout, die samen een lichtgewicht maar sterke structuur vormen.

Truss plates, ook wel nagelplaten genoemd, zijn metalen verbindingsplaten met tanden of punten die worden gebruikt om houten elementen in een spant met elkaar te verbinden en krachten over te dragen.

Een trussverdeling, ook wel vakwerk of spantwerk genoemd, is een constructie die is opgebouwd uit driehoekige elementen van staven of balken die aan de uiteinden zijn verbonden, en die dient voor het overspannen van ruimtes of het dragen van lasten.