Bouw Woordenboek

Een vlakke plaatconstructie is een structureel systeem waarbij horizontale, platte platen de verticale belastingen overbrengen naar dragende elementen zoals kolommen of wanden.

Een vlaklast is een belasting die inwerkt over een bepaald oppervlak van een constructiedeel en waarbij de lengte en breedte van dit belastingsoppervlak significant zijn ten opzichte van het constructiedeel.

Vlakverdeling in de bouwkunde, en met name in de architectuur, is de manier waarop een gevel of ander bouwonderdeel wordt ingedeeld in kleinere vlakken door middel van lijnen, vormen, gevelopeningen of materiaalgebruik.

Een bouwkundig constructiesysteem waarbij de stabiliteit en de afdracht van belastingen hoofdzakelijk worden verzorgd door vlakke elementen zoals dragende wanden en vloeren.

Een vlechtbrug is een type brug dat geconstrueerd is uit gevlochten materiaal, vaak natuurlijke materialen zoals takken of gras.

Een vlechting is een metseltechniek die wordt toegepast op de schuine randen van puntgevels, waarbij wigvormige metselstukken loodrecht op de schuine gevelrand worden aangebracht.

Een vleugelmuur is een grondkerende muur die meestal schuin op een frontmuur of landhoofd aansluit en dient ter ondersteuning van een talud.

Een vleugelstuk, ook bekend als klauwstuk, is een decoratief element, meestal uit hout of steen, dat paarsgewijs aan weerszijden van een geveltop of dakkapel wordt geplaatst.

Een vliegende steunbeer is een boogvormige constructie die de zijwaartse krachten van een gewelf of muur opvangt en afleidt naar een steunpunt, zonder direct aan de muur vast te zitten.

Een vliesgevel is een niet-dragende gevel die aan de buitenzijde van het skelet (de draagconstructie) van een gebouw is bevestigd.

Vloeistofdruk, ook wel hydrostatische druk genoemd, is de druk die een stilstaande vloeistof uitoefent op een oppervlak, veroorzaakt door het gewicht van de vloeistofkolom erboven en eventuele externe druk zoals atmosferische druk.

Een vloer op stelten, ook wel geassocieerd met een paalwoning, is een constructie waarbij een gebouw of vloer verhoogd op palen wordt gebouwd, vaak om bescherming te bieden tegen water, ongedierte of hoogteverschillen in het terrein.