Bouw Woordenboek

Het toevoegen van extra materiaal of constructies aan een wand om de draagkracht, stabiliteit of weerstand tegen belastingen te verhogen.

Een wangewelf, ook wel muldengewelf genoemd, is een gewelfvorm die gelijkenis vertoont met een kloostergewelf en bestaat uit langwerpige en min of meer driehoekige gewelfvlakken.

Wapeningsdekking, ook wel betondekking genoemd, is de afstand tussen de buitenkant van een betonconstructie en het dichtstbijzijnde wapeningsstaal.

Wapeningskorven zijn geprefabriceerde samenstellen van staven en beugels van betonstaal, bedoeld als versterking van betonconstructies.

Een 'wapeningspunt' is geen standaard bouwkundige term, maar verwijst in algemene zin naar een locatie binnen een betonconstructie waar wapening wordt toegepast om trekkrachten, en soms schuifspanningen, op te vangen en zo de constructie te versterken.

Een Warren vakwerk is een type vakwerkconstructie die bestaat uit boven- en onderregels verbonden door diagonale staven, die gelijkzijdige of gelijkbenige driehoeken vormen. Kenmerkend is dat de diagonale staven afwisselend onder druk- en trekkracht staan bij een gelijkmatig verdeelde belasting.

Een waterdichte constructie is een bouwelement dat is afgesloten voor water om ongewenste binnendringing te voorkomen.

Waterdoorlatendheid, ook wel doorlaatbaarheid genoemd, is het vermogen van een materiaal of bodem om water door te laten.

Wateroverspanning is de tijdelijke verhoging van de waterspanning in met water verzadigde grond die optreedt wanneer de spanningstoestand in de grond verandert, bijvoorbeeld door het aanbrengen van een belasting.

Een waterstop is een bouwkundig middel of element dat wordt gebruikt om vochtinsijpeling en lekkages in betonconstructies en metselwerk te voorkomen of te stoppen, met name bij voegen, scheuren en aansluitingen.

Wegindeling omvat de ruimtelijke inrichting en organisatie van een weg, inclusief de verdeling en het ontwerp van rijbanen, rijstroken en andere functionele wegelementen.

De wegverharding, ook wel wegdek genoemd, is de bovenste laag van een wegconstructie die direct in contact staat met het verkeer en zorgt voor een stabiel en duurzaam oppervlak.