Bouw Woordenboek

Een stalen bevestigingsmiddel bestaande uit een bout met bijbehorende moer, specifiek gedimensioneerd voor de structurele, doorgaande koppeling van houten kaponderdelen.

Een dakspantconstructie is een dragende constructie bestaande uit schuine spanten die de dakvorm ondersteunen en zorgen voor de overdracht van belastingen naar de fundering.

Primaire dragende elementen van een dakconstructie die de totale kapbelasting – inclusief eigen gewicht, winddruk en sneeuw – overbrengen naar de hoofddraagconstructie van het gebouw.

Een hellende houten balk die van de dakvoet naar de nok loopt en de directe basis vormt voor de bevestiging van het dakbeschot of de panlatten.

Daksparren zijn schuine, dragende balken in een dakconstructie die het dakvlak ondersteunen en het gewicht van het dak overbrengen op de dragende elementen van het gebouw.

Een dakspoor, ook wel spoor, dakspar of juffer genoemd, is een over het algemeen dunne balk die schuin van de dakvoet naar de nok loopt in een sporenkap.

Verzamelnaam voor stalen profielen, balken en componenten die de dragende constructie van een dak vormen.

Een dakstoel is de dragende constructie van een schuin dak, bestaande uit een samenstel van balken dat loodrecht op het dakvlak staat om belastingen af te dragen naar de muren.

De samenhangende constructie van dragende en ondersteunende componenten die de vorm van een dak bepalen en krachten afdragen naar de onderliggende bouwstructuur.

Een daksysteem is de integrale samenstelling van de dragende constructie, isolerende lagen en waterkerende afwerking die samen de bouwkundige afsluiting aan de bovenzijde van een object vormen.

Een dakverhoging is een constructieve aanpassing aan een bestaand dak, veelal op een plat dak, om extra woonruimte of een extra verdieping te creëren.

Een dakvlak is een begrensd hellend of horizontaal deel van een dakconstructie dat de buitenzijde van een gebouw afdicht en is voorzien van dakbedekking.