Bouw Woordenboek

Een oplegging is een steunpunt of verbinding in een constructie waar krachten worden overgedragen van een dragend element naar een ondersteunend element, en die bewegingen kan faciliteren.

Een oplegging met draaipunt, ook wel scharnieroplegging genoemd, is een constructieonderdeel dat rotatie toestaat terwijl het verticale en horizontale krachten opneemt.

Een oplegging met glijvlak, ook wel glijoplegging genoemd, is een steunpunt in een constructie dat horizontale beweging tussen bouwdelen mogelijk maakt door middel van een glijvlak, terwijl het verticale belastingen opneemt.

Een oplegpunt, ook wel steunpunt genoemd, is een locatie in een constructie waar een bouwdeel wordt ondersteund door een ander bouwdeel, zoals een balk op een muur of kolom, en waar krachten worden overgedragen naar de ondersteunende constructie.

Een opsettel, ook wel aanloper of onderspoor genoemd, is een verlengstuk van een dakspar om het dakschild verder door te trekken.

Optoppen is een bouwkundige techniek waarbij één of meerdere nieuwe bouwlagen op een bestaand gebouw worden geplaatst om extra ruimte te creëren, vaak voor woningen.

Optrompen is het wijder maken van het uiteinde van een buis, zodat deze verbonden kan worden met een andere buis van gelijke diameter.

Opvijzelen is een techniek in de bouw en civiele techniek waarbij een constructie of bouwdeel omhoog wordt gebracht of ondersteund met behulp van vijzels.

Een opvouwbare brug, ook wel vouwbrug genoemd, is een beweegbare brug die zich 'opvouwt' om scheepvaart door te laten.

Organisch bouwen is een architectuurstroming die streeft naar harmonie met de natuurlijke omgeving en menselijke maat, waarbij vaak vloeiende vormen en natuurlijke materialen worden toegepast.

Oscillatie is een periodieke beweging of trilling van een object rondom een evenwichtsstand.

Overbouw is een bouwsel, overstek of leiding die zich op, boven of onder het erf van een buurman bevindt, of wanneer een gebouw over het erf van een ander is gaan overhellen.