Bouw Woordenboek

Aanbouwen is het realiseren van een nieuwe, afzonderlijke constructie aan een bestaand gebouw, die hiermee fysiek wordt verbonden en toegankelijk is, vaak via een deur.

Het herstellen of aanvullen van een bestaand bouwdeel met nieuw, gelijkwaardig materiaal om een visueel en constructief doorlopend geheel te verkrijgen.

Een dakpan die schuin is afgezaagd of afgehakt om exact aan te sluiten op de lijn van een hoekkeper of kilkeper.

Het fysiek aanvangen van de constructie door het plaatsen van de eerste bouwdelen, zoals funderingsstroken, metselwerklagen of ondergrondse infrastructuur.

In de bouw verwijst aanleveren naar het proces van het tijdig en op de juiste locatie bezorgen van benodigde materialen, materieel en personeel op een bouwplaats.

Historische aanbouw onder een doorlopend dakvlak met een flauwere hellingshoek dan het hoofddak, herkenbaar aan de karakteristieke knik in de kapconstructie.

In de bouw verwijst 'aanpassen' naar het wijzigen, veranderen of vergroten van een bestaand bouwwerk of onderdelen daarvan om te voldoen aan nieuwe eisen, functies of omstandigheden.

Een aanpassingstekening is een bouwtekening waarop wijzigingen ten opzichte van het oorspronkelijke plan zichtbaar zijn gemaakt, of die de feitelijk gerealiseerde situatie weergeeft na aanpassingen tijdens de bouw.

Het aan de kopse zijde uitbreiden van een gebouw waarbij de nieuwe constructie wordt gekoppeld aan de bestaande fundering en draagstructuur.

Het structureel opvullen van de holtes tussen gewelfbogen en de aangrenzende muren met metselwerk of beton om de zijwaartse druk te beheersen en een vlakke bovenzijde te realiseren.

Een restauratietechniek waarbij een beschadigd of verrot deel van een houten element wordt vervangen door een nieuw passend stuk hout met een schuine lasverbinding.

In de bouw verwijst 'aansluiten' naar het verbinden van verschillende bouwcomponenten, installaties of systemen om een functioneel geheel te vormen, vaak met aandacht voor specifieke interfaces en overgangen.