Bouw Woordenboek

De chemische reactie waarbij een hydraulisch bindmiddel met water reageert en verandert van een plastische massa naar een vaste vorm.

Het lokaal afsplijten of afbreken van beton aan de randen van een constructieonderdeel, veroorzaakt door een overmatige concentratie van drukspanningen bij opleggingen.

De bouwfase volgend op de ruwbouw waarin een wind- en waterdicht casco wordt getransformeerd tot een functioneel en esthetisch bruikbaar gebouw.

Een afdakwoning is een eenvoudige woning, vaak met een lager afdak aan de achterzijde, die in het verleden werd gebouwd, onder andere voor arbeiders.

Een afdeksteen, ook wel deksteen of muurafdekker genoemd, is een bouwelement dat de bovenzijde van een muur afdekt om deze te beschermen tegen weersinvloeden, zoals regenwater en vorstschade, en tegen beschadigingen.

Afdichten is het aanbrengen van een barrière om ongewenste elementen zoals water, lucht, stof of chemicaliën buiten te houden of binnen te houden.

Het definitief passend maken, voorzien van hang- en sluitwerk en functioneel installeren van een deur of raam in een kozijn.

Het afwerken of afronden van een rand of hoek van een materiaal om deze minder scherp te maken, vaak toegepast in de bouw en metaalbewerking.

Het horizontaal of schuin inkorten van de top van een bouwwerk of het verwijderen van de scherpe randen van constructieve onderdelen.

Het machinaal aanbrengen van een decoratieve korrelstructuur als finale afwerklaag op wanden en plafonds, meestal uitgevoerd met spackspuitwerk.

Een hellend dakvlak van een lagere aanbouw of overkapping, primair bedoeld voor de gecontroleerde afvoer van hemelwater.

Afmetingen in de bouw verwijzen naar de meetbare kenmerken van een object, constructie of ruimte, zoals lengte, breedte, hoogte, diepte en dikte, uitgedrukt in standaard meeteenheden.