Bouw Woordenboek

Een bouwkuip is een tijdelijke, waterdichte constructie die wordt gebruikt bij het ontgraven van een bouwput, met als doel grond en water van buiten de bouwput te keren om 'in het droge' te kunnen bouwen.

Een bouwlocatie is een terrein waar gebouwd wordt of dat geschikt is om op te bouwen.

Bouwmarkeringen zijn visuele indicaties op de bouwplaats die de locatie en afmetingen van toekomstige constructies, funderingen en andere bouwelementen aangeven.

Een referentiehoogte (Peil=0) die in de bouw wordt vastgesteld als het nulpunt voor alle verticale hoogtemetingen en aanduidingen op bouwtekeningen en tijdens de uitvoering.

Een bouwplaats is de locatie waar bouwwerkzaamheden plaatsvinden voor de realisatie van een bouwproject.

Een bouwput is een ontgraving in de grond die wordt gemaakt om ruimte te creëren voor het realiseren van ondergrondse bouwwerkzaamheden, zoals funderingen, kelders, tunnels of riolering.

Bouwrijp maken is het gereedmaken van een terrein voor bebouwing of de aanleg van infrastructuur door het verwijderen van obstakels, het aanpassen van de bodem en het aanleggen van basisvoorzieningen.

Een bouwterrein is een terrein dat in gebruik is of bestemd is als bouwlocatie.

Een bouwweg is een tijdelijke weg die wordt aangelegd om een bouwplaats toegankelijk te maken voor bouwverkeer, inclusief het transport van materialen, machines en personeel.

Een brugfundering is het deel van een brugconstructie dat de belastingen van de brug overdraagt naar de ondergrond en zorgt voor stabiliteit en draagkracht.

Een burchtheuvel, ook wel motte genoemd, is een kunstmatig opgeworpen heuvel, veelal uit aarde, bedoeld als verdedigingswerk of als basis voor een toren of kasteel.