Bouw Woordenboek

Een verticale, aaneengesloten constructie van in de grond gedreven elementen die dient als water- of grondkering.

De Stijl, ook bekend als Neoplasticisme, was een Nederlandse kunstbeweging die streefde naar universele harmonie door middel van abstracte, geometrische vormen, primaire kleuren en het gebruik van horizontale en verticale lijnen.

Een door wind afgezet fijnkorrelig zand uit de laatste ijstijd dat als een deken over de ondergrond van grote delen van Nederland verspreid ligt.

Demolitie, ook wel sloop genoemd, is het gecontroleerd afbreken van een bouwwerk, geheel of gedeeltelijk.

Een mechanisch uitgevoerde boring die tot aanzienlijke diepte in de bodem reikt voor geotechnisch onderzoek, funderingsherstel of de installatie van energetische systemen.

Een in de grond vervaardigde constructie van (gewapend) beton of cement-bentoniet, die dienstdoet als grond- of waterkering en vaak fungeert als funderingselement voor zware constructies.

Dijkaanleg is het construeren van een langgerekte, verhoogde waterkering, veelal uit aarde, om achterliggend land te beschermen tegen overstromingen door hoogwater.

Dijkbouw omvat het geheel van activiteiten gericht op het ontwerpen, aanleggen, versterken en onderhouden van waterkeringen zoals dijken, om land te beschermen tegen overstromingen.

Een dijklichaam is het aangelegde grondlichaam van een waterkering, bedoeld om water te keren of te reguleren.

Het met hefboomwerking positioneren van zware elementen of het neerwaarts doorbuigen van een uitkragend constructiedeel onder invloed van belasting.

De eigenschap van een materiaal of bodem om vloeistoffen of gassen te laten passeren, ook wel permeabiliteit genoemd.

Doorlatendheid, ook wel permeabiliteit genoemd, is de eigenschap van een materiaal, zoals grond of bouwstoffen, om vloeistoffen of gassen door te laten.