Bouw Woordenboek

Een kunstmatige, lijnvormige verhoging in het landschap, opgebouwd uit losse grondstoffen zoals zand, klei of leem voor afscherming of kering.

Een grondwaterdichte kelder is een ondergrondse constructie die zodanig is afgedicht dat binnendringing van grondwater wordt voorkomen.

Grondwaterdruk is de druk die wordt uitgeoefend door water dat zich in de poriën van de bodem bevindt op ondergrondse constructies of materialen.

Een grondwaterkelder is een ondergrondse ruimte die is ontworpen om waterinfiltratie vanuit het grondwater te voorkomen, waardoor de kelder droog blijft.

Een grondwaterkerende constructie is een bouwkundige voorziening die is ontworpen om de doorgang van grondwater te blokkeren.

Een verticale of horizontale constructieve barrière in de bodem die de stroming van grondwater blokkeert of vertraagt om waterpeilen te beheersen of de verspreiding van stoffen te voorkomen.

Grondwateronttrekking is het proces van het verwijderen van grondwater uit de bodem met behulp van een onttrekkingsinrichting.

Het grondwaterpeil, ook wel grondwaterstand of grondwaterspiegel genoemd, is de hoogte van het grondwater in de bodem, uitgedrukt ten opzichte van een referentieniveau zoals het maaiveld of NAP (Normaal Amsterdams Peil).

Een grondwaterput is een gegraven of geboord gat in de grond om grondwater te kunnen gebruiken.

De hoogte van het vrije wateroppervlak in de bodem, vaak aangeduid als de freatische lijn en doorgaans gemeten ten opzichte van het maaiveld of een referentiepeil zoals NAP.

Grondwaterverlaging, ook wel bronbemaling of droogzuiging genoemd, is een techniek waarbij het grondwaterpeil tijdelijk wordt verlaagd om bouwwerkzaamheden in droge omstandigheden uit te voeren.

Grondweerstand is de mate waarin de bodem weerstand biedt tegen indringing of belasting.