Bouw Woordenboek

Een materiaal of additief dat aan de bestaande bodem wordt toegevoegd om de draagkracht, stabiliteit en civieltechnische eigenschappen structureel te verhogen.

Een onderheide fundering is een funderingssysteem dat gebruikmaakt van palen om de belasting van een constructie over te brengen naar dieper gelegen, draagkrachtige grondlagen.

Onderheien is het ondersteunen van een constructie, zoals een gebouw, door heipalen in de grond te drijven.

Een onderkelder is een bouwlaag of gedeelte daarvan die (grotendeels) onder het maaiveld ligt.

Een ondiepe fundering, ook wel fundering op staal genoemd, steunt direct op de draagkrachtige ondergrond nabij het maaiveld en draagt hierop de belasting van een constructie over.

In de bouw duidt 'ongelijk' op hoogteverschillen in een oppervlak, zoals terrein of vloeren, die afwijken van een horizontaal of beoogd vlak niveau.

Ongeroerd verwijst, in de context van grond, naar bodem die niet is omgewoeld of verstoord door menselijke activiteit, waardoor deze 'vast' is.

Onstabiele grond is een ondergrond met onvoldoende draagkracht of stabiliteit voor de beoogde constructie, wat kan leiden tot zettingen of verzakkingen.

Een onstabiele ondergrond is een bodemlaag met onvoldoende draagkracht om een bouwwerk stabiel te ondersteunen, wat kan leiden tot zettingen en structurele problemen.

Ontginning is het proces waarbij onbenutte grond geschikt wordt gemaakt voor een bepaald doel, zoals landbouw, bosbouw, bebouwing of de winning van grondstoffen.

Het verwijderen van grond, zand, klei, puin of ander materiaal uit de bodem om ruimte te maken voor bouw- of infraprojecten.

Onverstoorde grond is bodem die niet is bewerkt of verstoord door menselijke activiteiten, zoals bouw of grondverzet.