Bouw Woordenboek

Een paal is een lang, slank constructie-element dat in de grond wordt aangebracht om belastingen van een bouwwerk over te dragen naar diepere, draagkrachtige grondlagen.

Een paalfundering is een funderingswijze waarbij de krachten van een bouwwerk via palen worden overgebracht naar dieper gelegen, draagkrachtige grondlagen.

Paalfunderingen dragen het gewicht van een bouwwerk en de daarop werkende krachten over naar dieper gelegen, draagkrachtige grondlagen middels in de grond geplaatste palen.

Een paalhoes is een thermoplastische beschermhuls met een bitumineuze binnenlaag die houten palen op de lucht-grondlijn hermetisch afsluit om houtrot door schimmels en bacteriën te voorkomen.

Een paalhuis, ook wel paalwoning of steltenhuis genoemd, is een woning die op palen boven de grond of boven water is gebouwd.

Paalinstallatie, vaak aangeduid als paalfundering, is een funderingsmethode waarbij palen in de grond worden geplaatst om de krachten van een bouwwerk over te brengen naar dieper gelegen draagkrachtige grondlagen.

Een paalmatras is een funderingsconstructie die bestaat uit palen met daarop een gewapende aardebaan, ontworpen om een zettingsvrije of zettingsarme ondergrond te creëren, met name op slappe bodems.

De paalvoet is het onderste uiteinde van een funderingspaal dat de krachten uit de constructie overdraagt op de draagkrachtige grondslag.

Palen zijn langwerpige funderingselementen die toegepast worden wanneer de draagkrachtige grond te diep ligt voor een fundering op staal.

Een palendijk is een dijkversterking of waterkering die primair is opgebouwd uit een rij houten palen, vaak om een aarden dijk te beschermen tegen erosie door water.

Een palenplan is een technische tekening, vaak in bovenaanzicht, waarop de locatie, het type en de afmetingen van de benodigde funderingspalen voor een bouwconstructie zijn aangegeven.

Een palenwand is een grondkerende constructie opgebouwd uit in de grond gevormde, dicht naast elkaar geplaatste of overlappende palen van beton of cementgrout.