Bouw Woordenboek

In de context van architectuur en bouw verwijst 'verhouding' naar de relatie in grootte, aantal of hoeveelheid tussen verschillende elementen van een bouwwerk of mengsel, met als doel harmonie, esthetiek of functionele eigenschappen te bereiken.

Het verdelen van een stuk grond in twee of meer kavels met het oog op bebouwing of de oprichting van constructies, waarbij ten minste één van deze kavels wordt verkocht of verhuurd voor meer dan negen jaar, of er een recht van erfpacht of opstal op wordt gevestigd.

Een verkeersklasse, ook wel belastingsklasse genoemd, duidt de maximale toelaatbare belasting aan die een constructie, zoals een vloer of bestrating, kan dragen.

De verkeersstructuur van een gebied omvat de samenhang in het gebruik van de verkeersruimte door diverse weggebruikers en de inrichting van wegen om verschillende verkeersfuncties te scheiden of te integreren.

Verplaatste grond is grond die tijdens bouw- of grondwerkzaamheden van zijn oorspronkelijke locatie wordt verwijderd en elders wordt gebruikt of afgevoerd.

Versatzung is de term voor het verspringen of verschuiven van bouwelementen, vaak in opeenvolgende lagen, ten opzichte van elkaar om een patroon of verbinding te creëren.

Verschuiving verwijst in de bouwkunde naar de horizontale verplaatsing van een constructie, constructiedeel of geomateriaal ten opzichte van de oorspronkelijke positie.

In de bouwkunde is het verspreidingsgebied het volume in de ondergrond waar de belasting vanuit een fundering of constructie wordt verdeeld.

Een versterkte betonpaal, ook wel gewapende betonpaal genoemd, is een prefab of ter plaatse vervaardigde betonnen paal waarin wapeningsstaal is opgenomen om trek- en schuifspanningen op te vangen.

Verticale drainage is een methode in de bouw en civiele techniek waarbij verticale kanalen in de grond worden aangebracht om het zettingsproces te versnellen en overtollig grondwater af te voeren.

Verzakking in de bouw is het proces waarbij een constructie, of een deel daarvan, oneffen wegzakt doordat de onderliggende grond of fundering onvoldoende draagkracht heeft of instabiel wordt.

Verzanden is het proces waarbij de bodem van waterwegen, havens of kustgebieden ondieper wordt door de afzetting van sediment, voornamelijk zand. Dit kan de bevaarbaarheid beperken en gevolgen hebben voor waterveiligheid, natuur en recreatie.