Bouw Woordenboek

Grondversterking is een bouwkundig proces gericht op het verbeteren van de draagkracht en stabiliteit van de ondergrond of een grondlichaam door het toevoegen van materialen of constructies.

Grondversteviging, ook wel grondverbetering genoemd, is een techniek die wordt toegepast om de draagkracht en stabiliteit van de grond te verhogen, zodat deze geschikt wordt voor bouwconstructies en infrastructuur.

Grondvervorming omvat het inzakken (zetting of inklinking), uitzetten (zwel) of verschuiven van de grond onder invloed van belastingen of andere oorzaken.

Grondverzakking, ook wel zetting genoemd, is het dalen van de grond of een constructie als gevolg van bijvoorbeeld het inklinken van de ondergrond onder belasting.

Grondverzet, ook wel grondwerk genoemd, omvat alle werkzaamheden waarbij zand, aarde of grond wordt verplaatst, aangevoerd of afgevoerd ter voorbereiding op bouwprojecten of infrastructurele werken. Het is een fundamentele discipline binnen de civiele techniek en vaak de eerste fase van een bouwproject.

Een kunstmatige, lijnvormige verhoging in het landschap, opgebouwd uit losse grondstoffen zoals zand, klei of leem voor afscherming of kering.

Een grondwaterdichte kelder is een ondergrondse constructie die zodanig is afgedicht dat binnendringing van grondwater wordt voorkomen.

Grondwaterdruk is de druk die wordt uitgeoefend door water dat zich in de poriën van de bodem bevindt op ondergrondse constructies of materialen.

Een grondwaterkelder is een ondergrondse ruimte die is ontworpen om waterinfiltratie vanuit het grondwater te voorkomen, waardoor de kelder droog blijft.

Een grondwaterkerende constructie is een bouwkundige voorziening die is ontworpen om de doorgang van grondwater te blokkeren.

Een verticale of horizontale constructieve barrière in de bodem die de stroming van grondwater blokkeert of vertraagt om waterpeilen te beheersen of de verspreiding van stoffen te voorkomen.

Grondwateronttrekking is het proces van het verwijderen van grondwater uit de bodem met behulp van een onttrekkingsinrichting.