Bouw Woordenboek

Een strokenfundering is een funderingstype op 'staal' (vaste grondslag) bestaande uit doorlopende stroken van gewapend beton die onder dragende muren worden geplaatst.

Een strookfundering is een type fundering op staal die bestaat uit lange stroken van gewapend beton onder de dragende muren van een gebouw om de lasten naar de draagkrachtige ondergrond te verdelen.

Een stroomrug is een langgerekte, verhoogde strook in het landschap die is ontstaan uit de oeverwallen en de al dan niet opgevulde bedding van een voormalige rivier.

Bij funderingen op palen is 'stuit' het verschijnsel waarbij de heipaal een draagkrachtige grondlaag bereikt, waardoor de paal niet verder de grond inzakt.

Een stuwwal is een heuvelrug in het landschap, gevormd doordat landijs tijdens een ijstijd, met name het Saalien, de ondergrond opstuwde.

Een aanvullende constructielaag die direct onder de primaire fundering wordt aangebracht om de lastverdeling naar de ondergrond te verbeteren of de stabiliteit te verhogen.

Een talud is een bouwkundig aangelegd schuin vlak dat een hoogteverschil overbrugt, bijvoorbeeld langs een weg, spoor, watergang of dijk.

Een taludbank is een aangelegde helling langs een watergang of waterloop die dient ter bescherming tegen erosie en afkalving.

Tassement is het zich zetten of inzakken van grond of een constructie, vaak onder invloed van gewicht of belasting.

Een terp is een kunstmatig opgeworpen heuvel in laaggelegen gebieden, zoals langs de kust of rivieren, die bedoeld is om bewoning, vee en landbouw te beschermen tegen overstromingen.

Het aanleggen van horizontale vlaktes op een helling om bodemerosie tegen te gaan en het terrein geschikt te maken voor bijvoorbeeld landbouw of bebouwing.

Een terrein is een stuk grond of land dat bedoeld is om te worden bebouwd of gebruikt voor andere doeleinden, en waarvan de geschiktheid wordt bepaald door kenmerken zoals topografie en bodemgesteldheid.