Bouw Woordenboek

Dijkaanleg is het construeren van een langgerekte, verhoogde waterkering, veelal uit aarde, om achterliggend land te beschermen tegen overstromingen door hoogwater.

Dijkbouw omvat het geheel van activiteiten gericht op het ontwerpen, aanleggen, versterken en onderhouden van waterkeringen zoals dijken, om land te beschermen tegen overstromingen.

Een dijklichaam is het aangelegde grondlichaam van een waterkering, bedoeld om water te keren of te reguleren.

Het met hefboomwerking positioneren van zware elementen of het neerwaarts doorbuigen van een uitkragend constructiedeel onder invloed van belasting.

De eigenschap van een materiaal of bodem om vloeistoffen of gassen te laten passeren, ook wel permeabiliteit genoemd.

Doorlatendheid, ook wel permeabiliteit genoemd, is de eigenschap van een materiaal, zoals grond of bouwstoffen, om vloeistoffen of gassen door te laten.

Een funderingswijze waarbij een gemetselde voet op staal wordt gecombineerd met houten palen die op onregelmatige, grote afstanden van elkaar zijn geplaatst.

Een in de grond gevormde, grondverdringende betonnen funderingspaal die trillingsvrij wordt ingeschroefd met behulp van een stalen hulpbuis en een verloren boorpunt.

Het vermogen van de bodem of een constructieonderdeel om belastingen te weerstaan zonder dat er sprake is van bezwijken of onacceptabele vervorming.

De draagkracht van de bodem is de mate waarin de ondergrond een constructie kan ondersteunen zonder onaanvaardbare zetting (zakken) te ondergaan.

Het maximaal toelaatbare belastingsniveau waarbij de ondergrond de krachten van een constructie opneemt zonder dat er sprake is van grondbreuk of onaanvaardbare zettingen.

Een draagkrachtberekening is een analyse om te bepalen welke maximale belasting een constructie of de ondergrond kan dragen zonder te bezwijken. Dit is essentieel voor de stabiliteit en veiligheid in de bouw.