Bouw Woordenboek

Een bouwafrastering, ook wel bouwhek genoemd, is een tijdelijke afzetting die rond een bouwterrein wordt geplaatst om het gebied af te bakenen en de toegang te controleren.

Een bouwbarak, ook wel bouwkeet genoemd, is een tijdelijke, verplaatsbare constructie die op bouwplaatsen wordt gebruikt voor huisvesting, opslag, kantoorruimte of pauzes.

Alle mechanische onderdelen en accessoires die op ramen, deuren en kozijnen worden gemonteerd om beweging, afsluiting en beveiliging mogelijk te maken.

Een bouwcomponent is een afzonderlijk onderdeel of element dat wordt gebruikt bij de constructie of afwerking van een gebouw en dat een specifieke functie vervult binnen het geheel.

Een bouwdak is een tijdelijke constructie die tijdens bouw- of renovatieprojecten wordt geplaatst om de bouwplaats te beschermen tegen weersinvloeden.

Een bouwelement is een onderdeel van een gebouw of constructie met een specifieke functie, samengesteld uit materialen en onderdelen die als geheel betekenis hebben voor het gebouw.

Bouwelementen zijn onderdelen van een gebouw of constructie die op zichzelf een (technische) functie hebben en zijn samengesteld uit materialen en onderdelen, of een samenstelling van bouwdelen die een deel van het gebouw vormen met een ruimtelijke of technische betekenis.

Verzamelnaam voor alle glasproducten die een functionele, structurele of esthetische rol vervullen binnen een bouwwerk, variërend van thermische isolatie tot doorvalbeveiliging.

Een bouwhek is een tijdelijke afzetting die wordt gebruikt om een bouwplaats of terrein af te bakenen en te beveiligen.

Een bouwkeet, ook wel schaftwagen of bouwunit genoemd, is een tijdelijke, verplaatsbare huisvesting die op een bouwplaats wordt gebruikt voor onder meer bouwpersoneel als schaftlokaal, kantoor of verblijfsruimte bij slecht weer.

Bouwmoeren zijn metalen bevestigingsmiddelen met binnenschroefdraad, vaak gebruikt in combinatie met trekstangen of bouten voor het bevestigen van bekistingen of andere bouwelementen.

Een bouwnaad markeert de scheidingslijn tussen twee constructiedelen die op verschillende momenten zijn gerealiseerd. Het vormt de fysieke overgang waar nieuw werk aansluit op bestaande bouw of waar de bouw na een significante onderbreking is hervat.