Bouw Woordenboek

Componenten zijn afzonderlijke, samengestelde delen of elementen met een zelfstandige functie, die samen een groter geheel vormen binnen een bouwwerk of constructie.

Condensatie is de faseovergang waarbij waterdamp in de lucht verandert in vloeibaar water zodra de temperatuur daalt tot onder het dauwpunt.

Een specifiek gevormd profiel dat wordt ingezet om condensatievocht gecontroleerd op te vangen en af te voeren bij glasconstructies en kozijnen.

Een conditiemeting is een gestandaardiseerde, objectieve methode om de fysieke kwaliteit en technische staat van bouw- en installatiedelen van gebouwen en/of infrastructuur vast te stellen, veelal volgens de NEN 2767 norm.

Consolidatie is het proces waarbij een verzadigde grondlaag onder invloed van een externe belasting in volume afneemt doordat het aanwezige poriënwater wordt weggeperst.

Een console is een uitkragend constructiedeel aan een kolom of wand dat dient als steun voor een bovenliggend constructieonderdeel, zoals een ligger of vloer.

Een constructeur is een technisch ontwerper die verantwoordelijk is voor de structurele veiligheid en stabiliteit van bouwwerken door middel van berekeningen en technische tekeningen.

Een constructieonderdeel is een afzonderlijk element van een bouwwerk dat onlosmakelijk daarmee is verbonden en bijdraagt aan de stevigheid, stijfheid en stabiliteit van de constructie.

De mate waarin een bouwwerk bestand is tegen de krachten die erop inwerken, zodanig dat bezwijken, instorten of gevaarlijke vervormingen worden voorkomen.

Een contract is een juridisch bindende overeenkomst tussen partijen, waarbij in de bouwsector meestal de realisatie van een fysiek werk tegen een vastgestelde tegenprestatie centraal staat.

Convectie is de overdracht van warmte die optreedt door de fysieke verplaatsing van een stromend medium, zoals lucht of water.

Een corridor is in de bouw een langwerpige ruimte in een gebouw die dient als verbindingsweg tussen verschillende vertrekken.