Bouw Woordenboek

Een vrijstaand keukenmeubel dat onafhankelijk van de omliggende wanden centraal in de ruimte is geplaatst.

Een eindprofiel is een afwerkprofiel dat wordt gebruikt om de kopse kant of rand van een constructiedeel netjes af te werken en te beschermen.

Een elementgevel is een type gevel waarbij geprefabriceerde gevelelementen op de bouwplaats worden gemonteerd.

Een elleboogverband is een patroon waarbij bestratingselementen, zoals klinkers of tegels, haaks op elkaar worden gelegd, waardoor een L-vorm of 'elleboogje' ontstaat.

Een hoog en smal venstertype uit de vroege negentiende eeuw, gekenmerkt door een verbrede middenstijl en een onderverdeling in meestal zes of acht ruiten.

Een bouwkundige constructie waarbij twee aangrenzende vertrekken direct met elkaar verbonden zijn via (schuif)deuren, doorgaans geflankeerd door vaste kastenwanden.

Driedelig venster waarvan het middelste raam hoger is dan de flankerende zijramen, wat een gevleugeld silhouet oplevert. De bovenregels variëren in vorm van strakke hoeken tot accolade- of boogvormen.

Een trap die zonder draaiing of bordes in één rechte lijn een hoogteverschil overbrugt tussen twee vloervelden.

Een entreehal is de ruimte direct bij de hoofdingang van een gebouw, die dient als ontvangst- en doorgangsgebied.

Een entreemat is een mat die bij de ingang van een gebouw wordt geplaatst met als doel vuil en/of vocht van schoenzolen te verwijderen om zo de vloer schoon te houden en slijtage en ongevallen door uitglijden te verminderen.

Een entresol is een zelfdragende tussenverdieping die in een hoge ruimte wordt geplaatst om extra vloeroppervlak te creëren zonder de hoofddraagconstructie van het gebouw ingrijpend te wijzigen.

Een fysieke barrière of beplanting die de grens tussen aangrenzende percelen of tussen een perceel en de openbare weg markeert en juridisch vastlegt.