Bouw Woordenboek

Een niet-dragende buitenwandconstructie die als een schil voor de hoofddraagconstructie van een gebouw hangt en enkel eigen gewicht en windbelasting afdraagt aan de achterliggende structuur.

Het bovenste, vaak versierde, deel van een zuil of pijler in de gotische bouwstijl.

Een gotische toren is een verticaal bouwelement, kenmerkend voor de gotische architectuur, vaak slank van vorm en rijkelijk gedecoreerd met elementen zoals spitsbogen, pinakels en luchtbogen.

Een grafkamer is een ruimte die specifiek is ingericht voor de bijzetting van een of meerdere overledenen en vaak deel uitmaakt van een groter grafmonument, graftombe of ondergronds complex.

Een prefab element van beton of kunststof voorzien van uitsparingen die ruimte bieden voor grasgroei en natuurlijke waterinfiltratie bij een belastbare bodemverharding.

Een open bestratingselement dat mechanische stabiliteit biedt voor voertuigen terwijl het regenwater doorlaat en ruimte biedt voor de groei van vegetatie.

Een greep is een handvat of een vast aangrijpingspunt dat dient om een element, zoals een deur, raam, lade of kast, vast te pakken en te bedienen (openen, sluiten of verplaatsen).

Een grendel is een mechanisch schuifmechanisme dat wordt gebruikt om deuren, ramen, poorten en kasten af te sluiten.

Een grendelslot is een slotmechanisme waarbij een metalen schoot in een sluitbeugel of sluitkom schuift om iets te vergrendelen, vaak bedienbaar met een sleutel.

Een Griekse tempel is een heiligdom, meestal met een rechthoekige plattegrond, gebouwd ter ere van een Griekse godheid en gekenmerkt door een omringende zuilenrij en een fronton aan de voorzijde.

Een uit het muurvlak kragende steen van baksteen, natuursteen of kunststof die dient als fysiek houvast voor drenkelingen of als constructief koppelpunt.

Een in de lengterichting aangebrachte uitsparing of sleuf in een materiaal, hoofdzakelijk bedoeld voor het realiseren van een mechanische verbinding, geleiding of vochtonderbreking.