Bouw Woordenboek

Een kruipkelder, ook wel kruipruimte genoemd, is een lage ruimte onder de begane grondvloer van een gebouw.

Een kruipluik is een luik of paneel in de vloer van de begane grond dat toegang biedt tot de kruipruimte eronder.

Een kruisbloem is een gebeeldhouwd versieringselement in de vorm van een kruis, voornamelijk toegepast als bekroning in de gotische bouwkunst.

Een kruisboogfries is een type boogfries waarbij de bogen elkaar kruisen, vergelijkbaar met de vorm van kruisbogen in een gewelf.

Een kruiskozijn is een raamkozijn dat in vieren wordt gedeeld door een verticale middenstijl en een horizontale tussendorpel (ook wel kalf genoemd).

Een kruispan is een dakpan die, herkenbaar aan een karakteristiek bolvormig ornament, traditioneel in 'kruisverband' wordt gelegd, waarbij elke pan een halve pan verschoven is ten opzichte van de onderliggende rij.

Kruispannen zijn machinaal vervaardigde dakpannen met kop- en zijsluiting, die gekenmerkt worden door een bolvormig ornament en altijd in kruisverband worden gelegd.

Een kruisraam, ook wel kruisvenster of kruiskozijn genoemd, is een raam dat door een middenstijl (verticaal) en een tussendorpel (horizontaal) in vieren wordt gedeeld.

Een kruisscharnier is een type scharnier dat wordt toegepast in deuren, kleppen of luiken en bestaat uit twee kruislings geplaatste metalen delen die door een draaikoppeling verbonden zijn.

Een kruistand, ook wel staande tand genoemd, is een metseltechniek waarbij stenen verticaal in plaats van horizontaal worden geplaatst.

Een kruistoren is een toren die bij een kruiskerk geplaatst is op het midden van de kruising, de plek waar het schip en het transept samenkomen.

Een kruisvenster, ook wel kruiskozijn genoemd, is een venster dat door een verticale middenstijl en een horizontale tussendorpel (kalf) in vier vlakken wordt verdeeld.