Bouw Woordenboek

Smalle latten, vaak van hout, die worden toegepast in bouwconstructies zoals gevels en daken om een ventilerende luchtspouw te creëren achter de afwerking of isolatie.

Een ventouse is een hulpmiddel dat wordt gebruikt om glazen panelen of andere elementen tijdens het plaatsen vacuüm vast te zuigen voor een betere grip en manipulatie.

Een verbindhuls is een mechanische component die wordt gebruikt om twee stukken wapeningsstaal met elkaar te verbinden, ten behoeve van een directe overdracht van trek- en drukkrachten.

Een verbindingsdoos, ook wel kabeldoos of lasdoos genoemd, is een behuizing waarin elektrische draden en kabels veilig met elkaar verbonden of gesplitst worden.

Metalen onderdelen, vaak in prefab betonconstructies gestort, die dienen als bevestigingspunten voor hijs- of transportmiddelen, of om elementen aan elkaar te koppelen.

Een verbindingspen is een staafvormig element, vaak van metaal of hout, gebruikt om twee of meer onderdelen met elkaar te verbinden en zo de stabiliteit en stevigheid te verhogen.

Een verbindingsstekker is een component die wordt gebruikt om elektrische verbindingen tot stand te brengen in de bouw, vaak om kabels of voorbedrade bouwelementen snel en betrouwbaar te koppelen.

Een verbindingsstuk is een bouwkundig onderdeel dat wordt gebruikt om twee of meer elementen aan elkaar te bevestigen, waardoor een stabiele en functionele constructie ontstaat.

Een verborgen scharnier, ook wel verdekt scharnier genoemd, wordt volledig geïntegreerd in het deurblad en het kozijn, waardoor het niet zichtbaar is wanneer de deur gesloten is.

Een verdedigingsheuvel is een kunstmatig opgeworpen aarden heuvel die in historische contexten diende als strategisch verhoogd punt voor militaire versterkingen, vaak als onderdeel van een mottekasteel.

Een verdekt raamscharnier is een scharnier dat zodanig is ingebouwd in de deur of het raam en het kozijn dat het niet zichtbaar is wanneer het element gesloten is.

Een verdikking in de bouwkunde is een plaatselijke toename in omvang of massa van een constructieonderdeel, bedoeld om de sterkte of stabiliteit te vergroten.