Bouw Woordenboek

Een cementraam, ook wel trasraam genoemd, is het onderste deel van een gemetselde muur, meestal 5 à 6 lagen hoog, uitgevoerd in harde steen en waterdichte specie om optrekkend vocht vanuit de bodem te voorkomen.

De chemische reactie tussen cement en water, ook wel hydratatie genoemd, waarbij cementhydraten worden gevormd en het mengsel verhardt tot cementsteen, mortel of beton.

Cementsteen is het verharde resultaat van de chemische reactie (hydratatie) tussen cement en water.

Cementstuc is een afwerklaag op basis van cement, zand, water en eventuele toeslagmiddelen, die wordt gebruikt voor het egaliseren en afwerken van diverse steenachtige ondergronden, zowel binnen als buiten, met name in vochtige ruimtes.

Een cementversterker is een additief of toeslagmateriaal dat aan cement of beton wordt toegevoegd om de eigenschappen ervan te verbeteren, zoals sterkte, duurzaamheid of verwerkbaarheid.

Een cementvezelplaat, ook wel vezelcementplaat genoemd, is een plaatmateriaal vervaardigd uit cement, verschillende soorten vezels (zoals cellulose- en PVA-vezels), water en toeslagstoffen.

Een stalen trekstang die door de bekisting wordt gevoerd om de panelen op de juiste afstand te houden en de horizontale druk van vloeibare betonmortel op te vangen.

Een centerpenconus is een conisch gevormd hulpstuk dat wordt gebruikt bij bekistingen, vaak in combinatie met centerpennen en afstandhouders, om de positionering en bevestiging van bekistingspanelen te vergemakkelijken en te zorgen voor een goede afwerking van het betonoppervlak.

Chamotte is een vuurvast keramisch materiaal dat wordt geproduceerd door klei op hoge temperaturen te bakken en vervolgens te vermalen tot korrels of poeder.

Een chamottesteen is een vuurvaste steen geproduceerd uit een mengsel van vuurvaste klei en korrels van reeds eerder gebakken klei.

Een bevestigingsmiddel waarbij een metalen ankerstang of wapeningsstaaf door middel van een uithardende tweecomponentenhars onwrikbaar in een boorgat wordt vastgezet.

Een chemisch resistente coating is een beschermende laag die materialen weert tegen aantasting door specifieke chemische media zoals zuren, logen of oplosmiddelen.