Bouw Woordenboek

Waterafstotendheid is de eigenschap van een materiaal of oppervlak om water af te stoten, waardoor waterdruppels er gemakkelijk afglijden en het binnendringen van water wordt beperkt.

De waterbehoefte van betonspecie hangt nauw samen met de water-cementfactor (W/C of wcf), wat de massaverhouding is tussen aanmaakwater en cement in een betonmengsel.

Een waterbestendige laag, ook wel waterdichte laag of waterkering genoemd, is een laag in een constructie die ontworpen is om het binnendringen van water te voorkomen conform NEN 2778.

Een waterbestendige schuur is een constructie die zodanig is gebouwd of aangepast dat deze bestand is tegen de inwerking van water en vocht om de inhoud te beschermen.

Waterbestendigheid duidt aan dat een materiaal of constructie in zekere mate bestand is tegen de inwerking van water en de gevolgen daarvan, zonder direct schade op te lopen of functionaliteit te verliezen.

Waterbestendigheid van een betonplaat duidt op de mate waarin de plaat bestand is tegen het binnendringen van water en vocht.

Beton dat specifiek is samengesteld en verwerkt voor toepassingen in waterbouwkundige constructies, rekening houdend met de specifieke omgevingsomstandigheden van waterrijke milieus.

Waterdampdoorlatendheid is een materiaaleigenschap die aangeeft in welke mate waterdamp door een materiaal kan bewegen onder invloed van een dampdrukverschil.

De waterdampweerstand geeft aan in welke mate een materiaal de passage van waterdampmoleculen door diffusie belemmert.

Waterdicht verwijst naar het afsluiten van een constructie voor water, waardoor het binnendringen van vocht en water wordt voorkomen.

Waterdicht beton is beton dat zodanig is samengesteld en verwerkt dat het, zelfs onder waterdruk, geen zichtbare waterdoorslag vertoont aan de luchtzijde van de constructie.

Waterdicht cement is een bindmiddel dat door toevoeging van speciale additieven of door vervanging van aanmaakwater waterafstotende eigenschappen krijgt.