Bouw Woordenboek

Rietbedekking is een dakbedekking gemaakt van eenjarig riet dat in lagen wordt aangebracht op een dakconstructie voor waterkering en isolatie, voornamelijk op daken met een steile hellingshoek.

Rietbouw is een traditionele bouwmethode waarbij riet voornamelijk als dakbedekking wordt toegepast, maar tegenwoordig ook in gevels en andere bouwdelen kan worden gebruikt.

Rietdekken is het vakkundig aanbrengen van een dak- of wandbedekking met behulp van riet.

Rietdekking is een traditionele dakbedekking waarbij riet wordt aangebracht op een dakconstructie om het dak waterdicht te maken en te isoleren.

Een rieten dak is een dakbedekking die bestaat uit een laag natuurlijke of kunstmatige rietstengels.

Een rieten hut is een eenvoudige constructie of primitieve schuilplaats waarvan het dak en/of de wanden zijn bedekt met gedroogde stengels van riet.

Bij rieten daken in open constructie wordt het riet met binddraad vastgebonden aan rietlatten. Bij schroefdaken wordt het riet met binddraad via een schroef aan de dichte onderconstructie bevestigd.

Een rietvorst is een halfronde dakpan of een ander element, zoals van metaal of kunststof, die wordt toegepast als nokafwerking op een rieten dak.

Rietwerken is de toepassing van gedroogd riet, meestal van de plant Phragmites australis, als bouwmateriaal, voornamelijk voor dakbedekking maar ook voor wandafwerking en isolatie.

Rift gezaagd hout wordt gekenmerkt door jaarringen die een hoek hebben van doorgaans tussen de 30 en 60 graden ten opzichte van het oppervlak van de plank, waarbij 45 graden als optimaal wordt gezien, wat resulteert in een uitgesproken lineaire nerf.

Een riftvloer is een houten vloer die bestaat uit planken die riftgezaagd of kwartiergezaagd zijn, wat inhoudt dat ze ongeveer haaks op de jaarringen zijn gezaagd.

Rijndekking is een dakbedekkingstechniek waarbij schubvormige leien in schuin oplopende rijen op het dak worden geplaatst.