Bouw Woordenboek

Vathout is hout dat specifiek geschikt is en gebruikt wordt voor het vervaardigen van duigen, de smalle planken die samen een vat vormen.

Een veer is een constructie-element dat door elastische vervorming een tegenkracht levert die toeneemt met de verplaatsing, of dat wordt gebruikt als langwerpig uitstekend deel van een plank voor verbindingen.

Een veer-en-groefverbinding is een houtverbinding waarbij houten delen over de lengte met elkaar worden verbonden door middel van een uitstekende rand ('veer' of 'mes') aan de ene zijde die past in een inkeping ('groef') aan de andere zijde.

Veilige werklast verwijst naar de maximale belasting die een constructie of materiaal veilig kan dragen zonder structurele schade of instorting te veroorzaken.

Een veiligheidsfactor is een rekenkundige marge die wordt toegepast om de betrouwbaarheid van een constructie of ontwerp te waarborgen, rekening houdend met onzekerheden in belastingen, materiaaleigenschappen en uitvoeringsomstandigheden.

Veiligheidsglas is een verzamelnaam voor glassoorten die zo behandeld zijn dat ze bij breuk minder gevaarlijke scherven geven, waardoor het risico op letsel afneemt.

Een veiligheidsharnas, ook wel valharnas of valgordel genoemd, is een persoonlijk beschermingsmiddel (PBM) dat om het lichaam wordt gedragen en dient als essentieel onderdeel van een valbeveiligingssysteem om de gebruiker te beschermen tegen vallen van hoogte.

Een veiligheidshelm is een persoonlijk beschermingsmiddel (PBM) dat het hoofd beschermt tegen letsel veroorzaakt door bijvoorbeeld vallende voorwerpen, stoten of elektrische schokken.

Veldspaat is een groep veelvoorkomende silicaten die een hoofdbestanddeel vormen van stollingsgesteente en metamorfe gesteenten, en tevens aangetroffen worden in sedimentair gesteente.

De velg is het deel van een wiel waarop de band wordt gemonteerd en dat de band draagt.

Een velling is een afschuining aan de rand van een bouwkundig element, vaak toegepast bij houten planken of balken.

Een vensterband is een doorlopende onderdorpel, meestal vervaardigd uit natuursteen, kunststeen of beton, die zich aan de buitenzijde onder een reeks naast elkaar gelegen vensters bevindt en primair dient als waterkering.