Bouw Woordenboek

Brandwerende ankerrails zijn bevestigingssystemen, vaak ingestort in beton, die ontworpen zijn om gevelelementen of andere constructiedelen brandveilig aan de draagconstructie te verankeren, waarbij hun functionaliteit gedurende een bepaalde brandwerendheidsduur behouden blijft.

Brandwerende bekleding is een materiaal of systeem dat wordt aangebracht op bouwconstructies om de verspreiding van brand te vertragen en de constructie te beschermen tegen bezwijken bij brand.

Een brandwerende coating, ook wel intumescerende coating of brandvertragende verf genoemd, is een speciale laag die bij blootstelling aan hoge temperaturen opzwelt en een isolerende schuimlaag vormt om het onderliggende materiaal te beschermen tegen hitte en de verspreiding van brand te vertragen.

Een brandwerende deur is een bouwelement in een wandopening dat ontworpen is om gedurende een bepaalde tijd weerstand te bieden aan de inwerking van vuur en rook, en tevens zelfsluitend is.

Brandwerende isolatie is isolatiemateriaal dat is ontworpen om in geval van brand de verspreiding van vuur, rook en hete gassen tegen te gaan en de draagconstructie gedurende een bepaalde tijd te beschermen.

Een brandwerende plaat is een bouwmateriaal dat specifiek is ontworpen om gedurende een bepaalde tijd weerstand te bieden aan de effecten van brand, zoals hitte en vlammen, om zo de verspreiding van vuur en rook te vertragen of te voorkomen.

Brandwerende pleister is een speciaal type pleisterwerk dat wordt aangebracht op bouwconstructies om de brandwerendheid te verhogen.

Brazing, ook wel hardsolderen genoemd, is een verbindingstechniek waarbij metalen onderdelen worden samengevoegd met een toevoegmetaal (soldeer) dat smelt bij een temperatuur boven 450°C, maar onder het smeltpunt van de te verbinden materialen.

Een breker is een machine die wordt gebruikt om materialen zoals bouw- en sloopafval te verkleinen, vaak als onderdeel van recyclingprocessen.

Brekerzand is een zandsoort met hoekige korrels, verkregen door het breken van gesteente of puin, vaak toegepast als funderingsmateriaal of toeslagstof in de bouw.

Breuksteen is natuursteen met onregelmatige vormen die wordt verkregen door het breken of losmaken van gesteente in steengroeves.

Breuktaaiheid is een materiaaleigenschap die de weerstand van een materiaal tegen de voortplanting van een scheur beschrijft.