Bouw Woordenboek

Gerrit Rietveld (1888-1964) was een Nederlands architect, meubelontwerper en grafisch ontwerper, bekend als prominent lid van kunstbeweging De Stijl en pionier van het Nieuwe Bouwen.

Verticale uitwendige scheidingsconstructie van een bouwwerk die de interne ruimtes beschermt tegen weersinvloeden en de visuele identiteit bepaalt. Het omvat de gehele schil tussen de fundering en de dakrand, inclusief kozijnen en isolatielagen.

De technische en esthetische uitwerking van de knooppunten en overgangen tussen verschillende gevelonderdelen en aangrenzende bouwconstructies.

Een vrijstaand, meestal monumentaal en open tuinpaviljoen op een verhoogde locatie, ontworpen om een panoramisch uitzicht te bieden en als visueel focuspunt in een landschapstuin te dienen.

Een gopuram is een monumentale, vaak rijk versierde toren die dienstdoet als toegangspoort tot tempelcomplexen, voornamelijk in de Zuid-Indiase Dravidische architectuur.

De Gothiek is een architectuurstijl die ontstond in de 12e eeuw in Frankrijk en zich kenmerkt door spitse bogen, ribgewelven, steunberen en grote glas-in-loodramen.

De Gotiek is een laatmiddeleeuwse Europese bouwstijl (ca. 1140-1500) die door het gebruik van een stenen skeletconstructie met spitsbogen en ribgewelven extreme verticaliteit en grote raampartijen realiseerde.

Een gotische kerk is een religieus gebouw in de gotische bouwstijl, gekenmerkt door onder meer spitsbogen, hoge ramen met glas-in-lood, kruisribgewelven, luchtbogen en steunberen, met een sterke nadruk op verticaliteit en lichtinval.

Een gotische spits is een puntige, meestal driehoekige of achtkantige bekroning van een gebouw of toren, kenmerkend voor de gotische architectuur.

Een gotische zuil is een verticale drager, vaak samengesteld uit meerdere schachten of colonnetten, kenmerkend voor de gotische architectuur.

Een grachtenpand is een gebouw, veelal historisch, gelegen aan een gracht.

Een monumentaal bouwwerk boven of nabij een graf dat dienstdoet als gebedsruimte en gedenkplaats, meestal voorzien van een ondergelegen grafkelder.