Bouw Woordenboek

Maaswerk, ook wel tracering of traceerwerk genoemd, is een decoratieve constructie van steen, soms ook hout of baksteen, opgebouwd uit geometrische figuren.

Een mandorla is een amandelvormige omlijsting of figuur, vaak gebruikt in religieuze kunst om een heilige figuur, zoals Christus of Maria, volledig te omringen als symbool van verheerlijking of goddelijke heerlijkheid.

Een marktplein is een openbare ruimte in een stad of dorp die specifiek is ingericht voor het houden van een markt.

Een mashrabiya is een traditioneel architectonisch element in de Arabische en Islamitische wereld, bestaande uit een houten roosterwerk dat gebruikt wordt voor ramen, balkons of als afscherming, kenmerkend voor traditionele huizen en paleizen.

Een mastaba is een oud-Egyptisch grafmonument met een rechthoekige basis, schuin aflopende zijden en een plat dak, voornamelijk gebruikt voor hooggeplaatste personen.

Een mausoleum is een vrijstaand, monumentaal gebouw dat dient als grafmonument en ruimte biedt aan de stoffelijke resten van een of meerdere overledenen, vaak in sarcofagen of nissen.

Een megaron is een rechthoekige hoofdzaal die kenmerkend is voor de Myceense architectuur en wordt beschouwd als een voorloper van de Griekse tempel.

Memphis was een Italiaanse design- en architectuurgroep die actief was van 1981 tot 1987, opgericht door Ettore Sottsass. De stijl kenmerkt zich door het gebruik van felle kleuren, geometrische vormen en patronen, en een speelse, postmoderne benadering van design.

Het proces van het beschermen van metalen oppervlakken en constructies tegen corrosie, slijtage en andere vormen van aantasting door omgevingsinvloeden zoals vocht, zuurstof en chemicaliën, om de levensduur te verlengen en de functionaliteit en veiligheid te behouden.

In de bouwkunde en architectuur verwijst 'metamorfose' naar een ingrijpende verandering of transformatie van een bestaand gebouw, waarbij zowel de functie, de vorm als de eigenschappen van het oorspronkelijke bouwwerk kunnen wijzigen.

Een metope is een rechthoekig of bijna vierkant vlak dat in de Dorische bouworde wordt geplaatst tussen twee trigliefen in het fries.

Een middeleeuws venster is een opening in de muur van een gebouw uit de middeleeuwen, bedoeld om licht binnen te laten en soms ook om te kunnen kijken of te ventileren, vaak gekenmerkt door specifieke bouwkundige stijlen zoals rondbogen in de romaanse periode en spitsbogen in de gotische periode.