Bouw Woordenboek

Radiokoolstofdatering, of C14-datering, is een methode om de ouderdom van organisch materiaal te bepalen door de hoeveelheid radioactieve isotoop koolstof-14 (¹⁴C) te meten die nog in het materiaal aanwezig is.

Regionale architectuur is een bouwstijl die zich kenmerkt door het gebruik van lokale bouwtradities, -technieken en -materialen, vaak beïnvloed door het klimaat en de cultuur van een specifieke geografische regio.

Regionale bouwstijlen kenmerken zich door architectonische ontwerpen en bouwmethoden die specifiek zijn voor een bepaald geografisch gebied, beïnvloed door onder meer lokale materialen, klimaat en cultuur.

Een religieuze afscheiding is een bouwkundig element in religieuze gebouwen, vaak kerken, dat ruimtes zoals het schip en het koor scheidt, en naast een functionele ook een symbolische rol kan hebben.

Renaissance Revival, ook wel Neorenaissance genoemd, is een 19e-eeuwse architectuurstijl die elementen en motieven uit de oorspronkelijke Renaissance (ongeveer 1400-1600) opnieuw interpreteert en toepast.

Renaissance-architectuur is een Europese bouwstijl die opkwam rond 1400 in Italië, gekenmerkt door een bewuste herleving van elementen uit de klassieke Griekse en Romeinse architectuur, zoals symmetrie, proportie, harmonie, en het gebruik van klassieke bouworden.

Een renaissanceboog is een halfronde boog die typerend is voor de architectuur van de Renaissanceperiode.

Een retabel is een wandconstructie van schilder- of beeldhouwwerk die tegen de muur boven of achter een altaar in een kerk is geplaatst.

Het Ringkruis, ook bekend als Keltisch kruis, is een kruisvormig symbool met een omsluitende ring, vaak toegepast als element in de architectuur, met name in funeraire contexten.

De Rococo-stijl is een decoratieve kunst- en bouwstijl uit de 18e eeuw in Frankrijk, die wordt gekenmerkt door lichte, speelse en asymmetrische vormen met verfijnde ornamenten.

Een romaanse kerk is een middeleeuws kerkgebouw dat gebouwd is volgens de kenmerken van de romaanse bouwstijl, die zich kenmerkt door onder andere het gebruik van rondbogen en gewelven.

Een Romeins woonblok, ook wel insula genoemd, is een meergezinswoning uit de Romeinse tijd, bestaande uit meerdere verdiepingen en appartementen, vaak gebouwd rond een centrale binnenplaats.