Bouw Woordenboek

Een herenboerderij is oorspronkelijk een grootschalig landbouwbedrijf met een aanzienlijk stenen hoofdgebouw, dat diende als woonhuis voor de eigenaar en tevens functionele agrarische bijgebouwen omvatte.

Een naar onderen toe smaller wordende vierkante of rechthoekige pijler bekroond met een buste of hoofd, historisch gebruikt als grenspaal of decoratief element.

Een boogconstructie waarbij de kromming verder doorloopt dan een halve cirkel, waardoor de opening bij de aanzet smaller is dan de maximale overspanning.

Een hoekgevelboerderij is een regionaal boerderijtype waarbij het woongedeelte is vergroot met een haakse uitbouw die precies de helft van de voorgevel beslaat, waardoor een karakteristieke binnenhoek ontstaat.

Een hoeksteen is een steenachtig blok dat op de hoek van een gebouw wordt geplaatst om de hoekpunten te verstevigen en/of als decoratief element te dienen.

Een hof is een omsloten of ommuurde ruimte, vaak buiten een gebouw of tussen gebouwen, die diverse functies kan hebben, zoals tuin, binnenplaats of gemeenschappelijke ruimte.

Een hofstede is een historisch complex bestaande uit een hoofdgebouw met bijbehorende bijgebouwen en gronden, oorspronkelijk bedoeld voor agrarisch gebruik en bewoning.

Een hogel is een gebeeldhouwd ornament dat voornamelijk in de gotische en neogotische bouwstijl wordt toegepast ter versiering van verticale elementen zoals pinakels en wimbergen.

Het Hollands classicisme is een architectuurstijl die in de 17e eeuw in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden tot bloei kwam, gekenmerkt door het navolgen van strakke vormen, motieven en modellen uit de Griekse en Romeinse oudheid.

Hollandse gevels is een verzamelnaam voor traditionele Nederlandse topgevels zoals de trapgevel, klokgevel, halsgevel, tuitgevel en lijstgevel, die de bovenzijde van een gebouw kenmerken.

Een holwoning is een type woning of bouwconstructie waarbij de leefruimte (gedeeltelijk) onder het oorspronkelijke grondniveau is gelegen of in de grond is ingebed.

Het hoofdaltaar is het belangrijkste altaar in een kerkgebouw, traditioneel geplaatst in het priesterkoor, aan het oosteinde van de kerk.