Bouw Woordenboek

Warmtecapaciteit is het vermogen van een materiaal of constructie om warmte op te slaan.

De warmtedoorgangscoëfficiënt, ook bekend als U-waarde, geeft aan hoeveel warmte er per seconde, per vierkante meter en per graad temperatuurverschil door een constructie wordt doorgelaten.

Een warmtedrager is een vloeistof of gas dat warmte transporteert van een warmtebron naar een afgiftesysteem in een verwarmings- of koelsysteem.

Warmteflux is de hoeveelheid warmte-energie die per tijdseenheid door een oppervlakte-eenheid stroomt, uitgedrukt in watt per vierkante meter (W/m²).

Een warmtekrachtcentrale (WKC) of warmtekrachtkoppeling (WKK) is een installatie die tegelijkertijd elektriciteit en bruikbare warmte produceert uit een enkele energiebron.

Warmtekrachtkoppeling (WKK), ook wel cogeneratie genoemd, is een proces waarbij gelijktijdig elektriciteit en nuttige warmte worden opgewekt uit één enkele energiebron.

Een warmtelek, ook wel koudebrug genoemd, is een onderbreking in de thermische isolatie van een gebouw, waardoor warmte ongewenst kan ontsnappen of koude lucht kan binnendringen.

Een warmtenet is een ondergronds netwerk van geïsoleerde leidingen dat warmte transporteert van een of meerdere warmtebronnen naar meerdere gebouwen voor ruimteverwarming en/of warm tapwater.

Warmteopslag is het tijdelijk bewaren van thermische energie om deze later te gebruiken voor verwarming of koeling, met als doel de energie-efficiëntie te verbeteren.

Een warmteopwekker is een apparaat of installatie die bedoeld is voor het opwekken van warmte, meestal ten behoeve van ruimteverwarming of warm tapwater.

Warmteoverdracht is het proces waarbij thermische energie zich verplaatst van een warmer naar een kouder gebied door middel van geleiding, convectie en straling.

Een warmtepomp is een apparaat dat met behulp van arbeid, meestal elektriciteit, warmte verplaatst van een brontemperatuur naar een hogere afgiftetemperatuur, primair bedoeld voor gebouwverwarming.