Bouw Woordenboek

Water in vloeibare vorm dat ontstaat door het smelten van sneeuw of ijs.

Een constructie op daken of langs wegen die voorkomt dat sneeuw en ijs van het dak glijden of langs de weg vallen.

Een spaarbekkencentrale is een type waterkrachtcentrale die energie opslaat en elektriciteit produceert door water tussen een hoger gelegen spaarbekken en een lager gelegen waterbron te verplaatsen.

Springvloed, ook wel springtij genoemd, is de periode in het getij waarin het verschil tussen hoogwater en laagwater het grootst is.

Een spuisluis is een waterbouwkundige constructie, ook wel uitwateringssluis of zijl genoemd, die dient om binnenwater te lozen op buitenwater en/of om water te keren.

Een stadsgracht is een gegraven waterweg binnen stedelijk gebied, die oorspronkelijk vaak diende als verdedigingswerk of voor transport.

Een stadsuitloop is een verbindingsstuk in de hemelwaterafvoer dat het regenwater van een plat dak naar de regenpijp leidt.

Steenreiniging is het proces waarbij vuil, aanslag en verkleuringen van stenen oppervlakken worden verwijderd om hun oorspronkelijke uiterlijk te herstellen.

Een dijk die versterkt is met stenen.

Stijghoogte is het potentieel peil van het wateroppervlak van grondwater, gemeten vanaf een bepaald referentieniveau, en komt overeen met de hoogte van het water in een peilbuis of piëzometer.

Een stormvloed is een sterke verhoging van de zeespiegel langs de kust, veroorzaakt door aanlandige stormwinden die het zeewater opstuwen.

Een stormvloedkering is een beweegbare waterbouwkundige constructie bij een riviermonding of zeearm die gesloten wordt bij dreigend hoogwater, zoals bij stormvloed of springtij, om het achterland te beschermen tegen overstromingen.