Bouw Woordenboek

Een waterreservoir is een opslagplaats voor water, die zowel kunstmatig als natuurlijk kan zijn aangelegd. Het dient voor de opslag en distributie van water voor diverse doeleinden zoals drinkwatervoorziening, irrigatie, industrieel gebruik of regenwaterbeheer.

De grenslijn tussen twee aangrenzende stroomgebieden die bepaalt in welke richting het oppervlaktewater afvloeit.

Een kunstmatig of natuurlijk reservoir dat is ingericht voor de tijdelijke opslag van water ten behoeve van drinkwatervoorziening, irrigatie, proceswater of waterstandsbeheer.

De waterstand is de actuele hoogte van het wateroppervlak ten opzichte van een vast referentiepunt, zoals het Normaal Amsterdams Peil (NAP).

Waterstroming is de beweging van water, bijvoorbeeld in leidingen, open wateren of als grondwater, beïnvloed door factoren zoals zwaartekracht, druk, temperatuurverschillen en wind.

De beweging van water door een medium, zoals leidingen, goten, rivieren of beken, vaak uitgedrukt in volume per tijdseenheid.

Een watertuin is een open raamwerk in het water, speciaal ontworpen voor waterplanten en waterdieren, met een niet-bloopbare en doorwortelbare bodem.

Waterzuivering is het proces waarbij onzuiverheden en verontreinigingen uit water worden verwijderd om het geschikt te maken voor een specifiek gebruiksdoel, zoals drinkwater, industrieel gebruik, irrigatie of lozing in het milieu.

Een wetering is een (gegraven) watergang, voornamelijk aangelegd voor waterafvoer, met name in laagveengebieden of polders.

Windrichting verwijst naar de richting waaruit de wind waait, uitgedrukt in kompasgraden of windstreken (bijv. noord, oost, zuid, west).