Bouw Woordenboek

Een afvoergoot, ook bekend als lijngoot of draingoot, is een bouwkundige voorziening die wordt gebruikt om regenwater en andere vloeistoffen op te vangen en af te voeren van oppervlakken zoals terrassen, opritten, parkeerplaatsen en wegen, om wateroverlast te voorkomen.

Een afvoerkanaal is een buis of leiding die dient om water, zoals hemelwater of afvalwater, gecontroleerd weg te leiden van een gebouw of oppervlak om wateroverlast en schade te voorkomen.

Een afvoerleiding is een buis of leiding die wordt gebruikt voor het transporteren van vloeistoffen, zoals afvalwater of hemelwater, van een gebouw of terrein naar een riool of een ander verwerkingssysteem.

De afvoerpiek is het moment van de grootste waterafvoer, vaak als gevolg van hevige neerslag of snelle sneeuwsmelt in een stroomgebied.

Een afvoerputje, ook wel vloerput genoemd, is een voorziening in de vloer met een rooster, bedoeld voor het gecontroleerd afvoeren van water en het tegenhouden van vuil.

Een afvoersysteem in de bouwkunde is een geheel van leidingen en hulpstukken binnen en/of buiten een gebouw dat dient voor de gecontroleerde afvoer van afvalwater en hemelwater naar de openbare riolering of een ander geschikt ontvangstpunt.

De gecontroleerde afvoer van hemelwater of grondwater van een oppervlak of uit een gebied naar een lager gelegen lozingspunt of infiltratievoorziening.

Een afwateringsgoot, ook wel lijngoot of afvoergoot genoemd, is een langwerpige voorziening die wordt gebruikt om overtollig hemel- of oppervlaktewater op te vangen en af te voeren, bijvoorbeeld naar een riool of infiltratiesysteem.

Een afwateringsprofiel is een specifieke vormgeving of dwarsdoorsnede van een oppervlak, zoals een weg of terrein, ontworpen om water efficiënt af te voeren.

Een afwateringssleuf is een ondiepe geul of sleuf die is bedoeld voor het afvoeren van water.

Een afwateringssysteem is een constructie of netwerk van middelen die overtollig water, zoals regen- of grondwater, afvoeren om wateroverlast te beperken en de stabiliteit van terreinen en bouwwerken te beschermen.

Een bouwkundig constructiesysteem waarbij zware pijlers en lichtere zuilen of tussenpijlers elkaar ritmisch afwisselen in de scheibogenarcade van een kerkgebouw.