Bouw Woordenboek

Bij aaneengesloten bebouwing staan gebouwen direct naast elkaar, zonder tussenruimte, en vormen zo één geheel.

Een aedicula is een architecturale omlijsting van een nis, venster of beeld, gevormd door twee verticale steunpunten die een hoofdgestel of fronton dragen.

Afbladderen is het proces waarbij een aangebrachte laag, zoals verf of pleisterwerk, loslaat van de ondergrond in de vorm van schilfers of blaren.

Afbouwen in de bouw is de fase die volgt op de ruwbouw, waarbij een wind- en waterdicht gebouw wordt voltooid en afgewerkt tot het klaar is voor gebruik of bewoning.

Een afdichtingsrand is een waterdichte overgang of aansluiting tussen verschillende bouwdelen of materialen, bedoeld om het binnendringen van water en vocht te voorkomen.

Afplinten is het voorzien van een ruimte van plinten, veelal langs de onderzijde van muren, om de overgang tussen vloer en wand esthetisch af te werken en te beschermen.

In de bouwkunde verwijst afronden naar het proces waarbij scherpe hoeken of randen van materialen worden voorzien van een ronde afwerking voor esthetische, functionele of veiligheidsredenen.

Een afronding in de bouwkunde is het proces of het resultaat van het verzachten van scherpe randen of hoeken van bouwmaterialen of constructies, om zo een ronde vorm te creëren.

Het afvlakken van een scherpe rand of hoek van een bouwelement door materiaal weg te nemen, waardoor een schuin vlak ontstaat.

Afschuiningen verwijzen naar schuine randen of hoeken die worden toegepast op een bouwkundig element, zoals een muur, plafond, of balk. Deze schuine randen dienen vaak zowel esthetische als functionele doeleinden en kunnen variëren in hoek en diepte.

Het loslaten van splinters, oftewel langwerpige en spitse stukjes, van een hard oppervlak of materiaal, zoals hout of beton.

Een afvoegspons is een speciale spons die wordt gebruikt voor het afwerken van voegen tussen tegels, stenen of ander metselwerk.