Bouw Woordenboek

Het aan de kopse zijde uitbreiden van een gebouw waarbij de nieuwe constructie wordt gekoppeld aan de bestaande fundering en draagstructuur.

Het structureel opvullen van de holtes tussen gewelfbogen en de aangrenzende muren met metselwerk of beton om de zijwaartse druk te beheersen en een vlakke bovenzijde te realiseren.

Een horizontaal werkvlak in een keukenruimte, primair bedoeld voor voedselbereiding en technisch gefaciliteerd voor de integratie van spoelbakken en kookapparatuur.

Een aanrechtblad is het vaste werkblad in een keuken, waarin doorgaans een spoelbak en soms kookplaten zijn geïntegreerd, en waaronder zich meestal kasten bevinden.

Een restauratietechniek waarbij een beschadigd of verrot deel van een houten element wordt vervangen door een nieuw passend stuk hout met een schuine lasverbinding.

De aanslag is het deel van een sponning in een kozijnstijl of dorpel waar het draaiende deel in gesloten stand tegenaan rust.

Een op of in een kozijn gemonteerde lat die dient als fysieke aanslag om het doorslaan van een deur, raam of luik te verhinderen.

Een profiel dat op de verticale sluitzijde van een deur- of raamvleugel wordt gemonteerd om de kier tussen twee openslaande delen af te dekken en als aanslag te dienen.

Een aansluitdoos is een behuizing, meestal van kunststof of metaal, die gebruikt wordt om elektrische draden veilig en geordend met elkaar te verbinden en te beschermen tegen invloeden van buitenaf.

In de bouw verwijst 'aansluiten' naar het verbinden van verschillende bouwcomponenten, installaties of systemen om een functioneel geheel te vormen, vaak met aandacht voor specifieke interfaces en overgangen.

De fysieke of functionele overgang tussen verschillende bouwcomponenten, materialen of installatietechnische systemen binnen een bouwwerk.

Aansluittekens zijn symbolen en aanduidingen op technische tekeningen die aangeven hoe onderdelen of installaties elektrisch, werktuigbouwkundig of bouwkundig met elkaar verbonden moeten worden.